گور سنگی فردی به نام «هورخِبیت» از مصر باستان که از سنگ بازالت ساخته شدهاست. این تابوتدان در سال ۱۹۰۲ درسقاره یافته شد.گور سنگی اسکندر که در سال ۱۸۸۷ درصیدا پیدا شد.
گورِ سنگی یکی از انواع نگهدارندههای جسد است که معمولاً از جنس سنگ ساخته میشود و گاه در سطح بیرونی یا درونی آن تزئینات ویژهای نیز حکّاکی میشود.
فرهنگستان زبان برای این معنی واژه «تابوتدان» را استفاده کرده[۱] که با توجه به اینکه معمولا در این گورهای سنگی پیکر مرده قرار داده میشود و نهتابوت آنها، این معنی درست نیست.
گورهای سنگی بیشتر برای نگهداری پیکرهای افراد بسیار مهم بهویژه برایپاپها وفرعونها ساخته و استفاده میشد. درمصر باستان،مومیاییهای افراد مهم را با یک یا چند تابوت چوبی در گورهای سنگی قرار میدادند. یکی از مهمترین گورهای سنگی تاریخی،گور سنگی اسکندر است.
گورهای سنگی باستانی در آغاز به صورت مکعب ساخته میشد، امّا بعدها شکلِبدن انسان به آنها داده شد.