کولیج کهوکیلیجمهوریخواه و اهلورمانت بود، درسلسله مراتب سیاست ایالتیماساچوست ترقی کرد و نهایتاً فرماندار آن ایالت شد. مدیریت اعتصاب پلیسبوستون در سال ۱۹۱۹ از سوی او، توجه ملی را به سوی او جلب کرد و باعث شد او به عنوان مرد اقدامهای قاطع مشهور شود. اندک زمانی بعد، او در سال ۱۹۲۰ به عنوان ۲۹مینمعاون رئیسجمهور برگزیده شد و پس از مرگ ناگهانیوارن جی. هاردینگ در سال ۱۹۲۳ بهریاست جمهوری رسید. او که در سال ۱۹۲۴ در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسید، به عنوان یکمحافظهکار حامیدولت کوچک و نیز شخصی که علیرغم حس طنز خوبش بسیار کم حرف میزده مشهور شد.
کولیج اعتماد عمومی بهکاخ سفید را پس از رسواییهای سلف خود بازگرداند، و با محبوبیت قابل توجهی این منصب را ترک کرد. آن طور که یک زندگینامهنویس کولیج بیان کرده، «او روح و امیدهایطبقه متوسط را تجسم بخشید، توانست آمال آنان را درک کرده و نظر آنها را بیان کند. این که او روح متوسط را نمایندگی کرد قانع کنندهترین برهان بر قوت اوست.» بازنشستگی کولیج نسبتاً کوتاه بود و او در سن ۶۰ سالگی در سال ۱۹۳۳، کمتر از دو ماه پیش از این که جانشین مستقیمش،هربرت هوور، منصب را ترک کند درگذشت. او چهارمین رئیسجمهور از پنج رئیسجمهوری است که در دورهٔ جانشین مستقیمشان درگذشتهاند. برخی بعدتر از کولیج به عنوان بخشی از نارضایتی عمومی از دولتلسه فر انتقاد کردند. در دورهٔ دولترونالد ریگان محبوبیت او دچار تحولی مجدد شد، ولی ارزیابی نهایی از ریاست جمهوری او بین کسانی که کاهش اندازهٔ برنامههای دولتی توسط او را تأیید میکنند و آنانی که معتقدند دولت فدرال باید بیشتر در تنظیم و کنترل کردن اقتصاد درگیر باشد، دودسته است.
↑Coolidge was Vice President underوارن جی. هاردینگ and became President upon Harding's death on August 2, 1923. As this was prior to the adoption of theمتمم بیست و پنجم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا in 1967, a vacancy in the office of Vice President was not filled until the next ensuing election and inauguration.
مجموعهای از گفتاوردهای مربوط بهکالوین کولیج در ویکیگفتاورد موجود است.
.jpeg)
