چارلز جی. کوک | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱ نوامبر ۱۹۳۵(۹۰ سال) |
| ملیت | |
| تحصیلات | مهندسی شیمی کارشناسی ارشدمهندسی مکانیک |
| محل تحصیل | امآیتی |
| پیشه | تاجر نفت |
| آثار برجسته | مدیر عامل اجرایی صنایع کوک[۱] |
| فرزندان | چیس کوک[۲] الیزابت کوک |
| والدین | فرد سی. کوک مری رابینسون کوک |
| خویشاوندان | برادران:
|
چارلز جی. کُوْک(بهانگلیسی:Charles G. Koch) (زاده ۱ نوامبر ۱۹۳۵)تاجر،کارآفرین ونیکوکارآمریکایی است. او یکی از دو مالک،رئیس هیئت مدیره ومدیر عامل اجرایی شرکتصنایع کوک است.[۳] وی فرزند ارشدفرد سی. کوک، بنیانگذار شرکتصنایع کوک، از اعضایخانواده کوک و یکی از ابداعکنندگان روش نوین پالایش بنزین میباشد.
در سال ۲۰۱۰ بر پایه برآورد مجلهفوربز، شرکت صنایع کوک، در فهرست بزرگترینشرکتهای خصوصی مستقر در ایالات متحده، پس از شرکتکارگیل، در رتبه دوم قرار گرفت.
در اکتبر ۲۰۱۲ درفهرست میلیاردرهای بلومبرگ؛ چارلز کوک، با دارایی بالغ بر ۳۴ میلیارد دلار در رتبه ششم ازثروتمندترین افراد جهان قرار گرفتهاست.[۴] همچنین درفهرست ثروتمندترین افراد ۲۰۱۴فوربز؛ در رتبه ششم، در فهرستفوربز ۴۰۰ نیز در رتبه چهارم جای گرفت. در حال حاضر، دارایی خالص وی بیش از ۴۱ میلیارد دلار برآورد میشود، که عمدتأ حاصل از مالکیت ۴۲٪ درصد از سهام او، در شرکت صنایع کوک، میباشد.
چارلز کوک زاده اول نوامبر سال ۱۹۳۵ در شهرویچیتا درایالت کانزاس،رئیس هیئت مدیره ومدیرعاملصنایع کوک است.
چارلز فرزندفرد سی. کوک، یکی از مؤسسان شرکتصنایع کوک در سال ۱۹۴۰ است. فرد در آن زمان، یک فرایند نوآورانهپالایشنفت خام را ایجاد کرد. برادر چارلز؛دیوید نیز، در حال حاضر نایب رئیس شرکت و یکی از صاحبان اصلی آن میباشد.
چارلز و دیوید هر کدام مالک ۴۲٪ درصد از صنایع کوک هستند. برادر چارلز همچنین یکی از کاندیداهای آزادیخواه در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۸۰ بود.[۵]
چارلز کوک و همسرش لیز، در حال حاضر دو فرزند دارند. چارلز و سه برادرش هر سه دچارسرطان پروستات شدهاند.
کوک از سال ۱۹۸۲ اداره کنندهٔ شرکت مالی انتراست و صنایع کوک بودهاست. او اداره کنندهٔ شرکت فیبر و رزیناینویستا وجورجیا-پسیفیک LLC, محصولات کاغذ و پالپ بودهاست. کوک به تأسیس سازمانهای متعددی کمک کرده یا خود بنیانگذار آنها بودهاست، از جملهٔ آنها عبارتند ازمؤسسه کیتو،مؤسسه مطالعات بشری ومرکز مرکیتس دردانشگاه جرج میسون،مؤسسه منشور حقوق، و مؤسسه مدیریت بازار بنیان. او همچنین عضوانجمن مون پلرن است.[۶]
چارلز درمؤسسه فناوری ماساچوست (امآیتی) تحصیل کرده و در سال ۱۹۵۷ مدرک لیسانس خود را در رشتهمهندسی مکانیک، در سال ۱۹۵۸ مدرک فوقلیسانس در رشته مهندسی مکانیک و در سال ۱۹۶۰ مدرک فوقلیسانس در رشتهمهندسی شیمی را از دانشگاه امآیتی دریافت کرد. پدر چارلز نیز، مدرکمهندسی شیمی را از این دانشگاه دریافت کرده بود.
چارلز، پس از فارغالتحصیلی، به عنوان مشاور در یک شرکت بزرگ مشاورهای، به نامآرتور دی. لیتل مشغول به کار شد، اما تنها پس از دو سال، پدرش از او خواست، که به خانه بازگردد و شرکت نفتی متوسطی را، که مالک و مدیر آن بود، اداره نماید.
در واقع پدر چارلز، او را تهدید کرده بود، که اگر به خانه برنگردد، شرکت را میفروشد! چارلز پس از دریافت این پیغام، به شهر خود برگشت و برای شرکت پدرش، مشغول به کار شد.
او از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ مدیر ارشد شرکت مهندسی کوک بود. وی در سال ۱۹۶۳ به مقام رئیس شرکت مهندسی ارتقاء پیدا کرد و تا سال ۱۹۷۱ در این مقام ماند، اما قبل از به پایان رسیدن ریاستش در آن بخش، سال ۱۹۶۶ پدرش او را در جایگاه مدیرعامل کل شرکت، قرار داد.
چارلز و دیوید کوکلیبرترین هستند. رؤسای جمهور مورد تحسین کوک عبارتند ازجرج واشینگتن، گراور کلیولند وکالوین کولیج. آنان از آنچه از سیاست خارجی و اقتصادیجرج دبلیو بوش دیدند، عمیقاً ناامید شدند. بخشی به این دلیل که احساس میکردند این کاستیها بود، که راه را برای هزینه کردن بیش از حد دولت و افولنظام بازار آزاد باز کرد، چیزی که مشابه آن به اعتقاد آنان برای رونق بلند مدت اجتماعی و اقتصادی حیاتی خواهد بود.[۷][۸] او به نشنال ژورنال گفت که اصل کلی او «حداقل کردن نقش دولت و حداکثر کردن نقش اقتصاد خصوصی و آزادیهای فردی است.»[۹] او گفت نگران مقررات بیش از حد دولتی است و نوشت «ما با بزرگترین فقدان آزادی و رونق از دهه ۱۹۳۰ مواجه خواهیم بود.»[۱۰]
از جمله تأثیرگذاران بر کوک عبارتند ازالکسی دو توکویل،[۱۱]آدام اسمیت، مایکل پولانی،[۱۲]یوزف شومپیتر، جولین سایمن، پال جانسن،تامس سول، چارلز موری، لئونارد رید، و اف.ای. هارپر.[۱۳] کوک در گفتگویی با ژورنال آمریکایی بیزنس گفت او به غولهایی کهمکتب اقتصادی اتریش را خلق کردند حجم عظیمی از سپاسگزاری بدهکار است. آنان اصولی را توسعه دادند، که مرا قادر ساخت فهمی از این پیدا کنم که دنیا چطور کار میکند؛ و این ایدهها در توسعه مدیریت مبتنی بر بازار راهگشا بود.» به طور خاص او برای کتاب کنش انسانی؛لودویگ فن میزس و نیز مکتوباتفریدریش آوگوست فون هایک تحسین خود را ابراز میکند.[۱۲] کوک گفت «تورم کوتاه مدت با درآمد فصلی در وال استریت پتانسیل درآمدی شرکتهای سهامی عامفرچون ۵۰۰ را کم میکند.»[۱۳] او همچنین شرکتهای عمومی را «پایگاه تغذیه وکیلان» در نظر میگیرد، که با مقرراتی چونقانون ساربنز-آکسلی ۲۰۰۲ تنها پتانسیل درآمدی شرکتهای خصوصی را زیاد میکند.
کوک از دولت بزرگ و طبقه سیاسی خوشش نمیآید.[۱۳] او فکر میکند میلیاردرهایی چونوارن بافت وجرج سوروس که سازمانهایی با ایدئولوژیهای متفاوت را تأمین بودجه میکنند «به ایدههای آزادی به حد کافی آشنا نبودهاند.»[۱۳] کوک فکر میکند «رونق مورد حمله» دولت اوباماست و «نسبت به سیاستهایی که تهدید میکنندآزادی اقتصادی ما را نابود کنند و حجم زیادی از پول را به جکومت منتقل کنند» هشدار میدهد.[۱۴]
چارلز نگاه تأیید کنندهای بهجنبش تی پارتی دارد. او به یک مصاحبهکننده گفت: «شیوهای که رشد کرده، شور و شدت آن مافوق انتظار من بود.» او بودجهٔ گروههای مخالف با دولت اوباما را تأمین کردهاست.
در سال ۱۹۶۷فرد سی. کوک، درگذشت و چارلزرئیس هیئت مدیره ومدیرعامل شرکتصنایع کوک شد. این بنگاه، یک سال بعد، به احترام فرد سی. کوک، بهصنایع کوک تغییر نام یافت و تاکنون نیز به همین نام باقیمانده است.
در طول این سالها، چارلز مدیریت فوقالعادهای به ویژه در کمک به رشد صنایع کوک، از خود نشان داده است. زمانی که او برای اولین بار در سال ۱۹۶۷ رئیس شرکت شد، شرکت پدرش یک شرکت نفتی متوسط، با درآمد سالانهای در حدود ۱۸۰ میلیون دلار بود و ارزشی در همین حدود داشت،[۱۳] اما در حال حاضر صنایع کوک به بیش از ۵۰۰ حوزه رشد کرده و ارزش آن به بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار افزایش یافتهاست. صنایع کوک در سال ۲۰۰۵، زمانی که شرکتجورجیا-پسیفیک را، از آن خود کرد، بیشترین رشد خود را داشت.[۱۵]
شرکتصنایع کوک، که در حال حاضر دومین شرکت خصوصی ایالات متحده آمریکا از لحاظ میزان درآمد (پس ازکارگیل) است، دارای شرکتهای زیرمجموعه زیادی در صنایع تولیدی، تجارت و سرمایهگذاری مثلتجارت کالا،صنایع پتروشیمی،صنایع شیمیایی،انرژی،الیاف،پلیمر،مواد معدنی،کودهای شیمیایی،خط لوله وکاغذ،آسفالت،تجهیزات تکنولوژی شیمیایی،امور مالی وخدمات سرمایهگذاری، میباشد.
در سال ۲۰۰۸ درآمد این شرکت ۹۸ میلیارد دلار برآورد شدهاست، که آن را در رده شانزدهم فهرستفرچون ۵۰۰ قرار میداد. این شرکت همچنین به خاطر حمایت ازبنیاد بازار آزاد، شهرت دارد.
چارلز کوک از پیروان سر سختمدیریت مبتنی بر بازار (امبیام)، فلسفهای که خود او ایجاد کرده و در کتابش، به نام «چطور مدیریت بر مبنای بازار، بزرگترین شرکت خصوصی دنیا را ساخت»، آن را به تفضیل توضیح داده است.[۱۶] این کتاب در سال ۲۰۰۷ به چاپ رسید. چارلز کوک فلسفه امبیام را، عامل موفقیت شرکتش میداند.
این فلسفه به فعالیتهایی اشاره دارد، که رهبران بهطور مداوم برای کشف و به کارگیری جنبههای سودآور فرایند بازار درون یک سازمان (با استفاده از بازارهای داخلی برای هدایت تبادلات بین واحدهای تجاری) به کار میبرند.
چارلز کوک، مشارکت دست و دلبازانهای، در بسیاری ازامور خیریه دارد. او مؤسس یا یکی از مؤسسان تعداد زیادی از بنیادهای خیرخواهانه و بشر دوستانه بودهاست. او مؤسس و مدیرمؤسسه کاتو، که یک بنگاهغیرانتفاعی تحقیقات در زمینه سیاست عمومی است نیز، میباشد. مأموریت این مؤسسه، افزایش درک، نسبت به سیاستهای عمومی (تصمیمات دولتی برای جامعه) و بر اساس اصول کوچکسازی دولت، بازارهای آزاد، آزادیهای فردی و صلح میباشد.
این مؤسسه از روشهایی اثر بخش، برای ایجاد حمایت، ارتقاء و انتشار سیاستهایی کاربردی برای خلق جوامع آزاد، باز و مدنی در ایالات متحده و دنیا، استفاده میکند. بیشترین کمکهای چارلز به مراکز آکادمیک، مربوط بهدانشگاه جرج میسون، درویرجینیای شمالی بودهاست.[۱۷]
دریافت جایزه (آدام اسمیت) از رییس شورای قانونی بورس آمریکا در سال ۱۹۹۴.
دریافت جایزه (مدیران برای چشم انداز جهانی) در انرژی از طرف بازار بورس مرکنتایل نیویورک در سال ۱۹۹۹.
دریافت جایزه (عدالت) از طرف بنیاد میراث در سال ۲۰۰۳.
دریافت جایزه (یادبود هرمان دبلیو لی) از طرف بنیاد آموزش کسب و کارهای خصوصی در سال ۲۰۰۵.
دریافت جایزه (ویلیم ای سیمون) برای مدیریت بشر دوستانه از طرف میزگرد بشر دوستانه در سال ۲۰۱۱.[۱۸]
|accessdate= را بررسی کنید (کمک){{cite news}}:Check date values in:|access-date= و|date= (help)|date= را بررسی کنید (کمک)