سخنپراکنی رادیویی (انگلیسی:Radio broadcasting) یک نوع انتقال امواج رادیوییمخابرات بیسیم یکجهت است که از آن برای پراکنشامواج رادیویی بهمخاطبان استفاده میشود. ایستگاههایسخنپراکنی را میتوان درشبکههای رادیویی مرتبط و دارایفرمت رادیویی نیز در جهت پراکنش دادهها ادغام کرد. پخش صوتی این رسانه میتواند از طریقرادیو کابل،شبکه تلویزیون محلی،رادیو ماهوارهای، رادیو واینترنت انجام پذیرد. انواع سیگنال این رسانه میتواند به صورت آنالوگ صوتی یادیجیتال صوتی باشد.پخشهای رادیویی آنالوگ از یکی از دو نوع مدولاسیون موج رادیویی استفاده میکنند: مدولاسیون دامنه برای رادیویAM یامدولاسیون فرکانس برایرادیوی FM. ایستگاههایرادیویی دیجیتال جدیدتر از چندین استاندارد صوتی دیجیتال مختلف مانند DAB (پخش صوتی دیجیتال)، HD رادیو یا DRM (رادیوی دیجیتال جهانی) برای ارسال استفاده میکنند.
نخستین ایستگاههای رادیویی سیستمهایرادیوتلگرافی بودند و صدا را منتقل نمیکردند. برای امکانپذیر شدن پخشهای صوتی، لازم بود دستگاههای الکترونیکی برای آشکارسازی و تقویت سیگنال به کار گرفته شوند.
دریچه ترمیونی، نوعیلامپ خلا، در سال ۱۹۰۴ توسط فیزیکدان انگلیسیجان امبروز فلمینگ اختراع شد.او دستگاهی را توسعه داد که آن را "شیر نوسان" نامید، زیرا جریان را تنها در یک جهت عبور میدهد. رشته گرمشده یاکاتد، قادر به انتشارترمیونی الکترونها بود که در صورت قرار داشتن صفحه (یاآند) در ولتاژ بالاتر، به سمت آن جریان مییافتند. با این حال، الکترونها نمیتوانستند در جهت معکوس عبور کنند، زیرا صفحه گرم نشده بود و در نتیجه قادر به انتشار ترمیونی الکترونها نبود.این دستگاه که بعدها با ناملامپ فلمینگ شناخته شد، میتوانست بهعنوان یکیکسوسازجریان متناوب و همچنین بهعنوانآشکارساز امواج رادیویی مورد استفاده قرار گیرد.[۱] این اختراع، بهطور قابلتوجهیرادیو کریستالی اولیه را بهبود بخشید که سیگنالهای رادیویی را با استفاده از یکدیود نیمهرسانای اولیه مبتنی بر کریستال و یک "سبیل گربهای" (سیم نازک تماسدهنده) یکسو میکردند. با این حال، همچنان یک تقویتکننده مورد نیاز بود.
