هاینتس هالم (بهآلمانی :Heinz Halm؛ زادهٔ ۲۱ فوریهٔ ۱۹۴۲ درآندرناخ)خاورشناس وشیعهشناس آلمانی است. این نویسندهٔ آلمانی در زمینهٔ اسلام و خصوصاًتشیع تألیفاتی داشتهاست.[۱]
هاینتس هالم در ۱۹۴۲ میلادی در شهرآندرناخ کشورآلمان به دنیا آمد. پس از گرفتن دیپلم دردانشگاه بن به تحصیل تاریخ و اسلامشناسی پرداخت. در سال ۱۹۶۹ دکتریفلسفه را اخذ کرد و پس از چند سال همکاری در دانشگاه در ۱۹۷۵ استاد رشته اسلامشناسی دردانشگاه توبینگن (Tubingen) شد و چند سال نیز دردانشگاه سوربنپاریس به تدریس اشتغال داشت.
محور مطالعات و تحقیقات هالمتاریخ اسلام در خاورمیانه، بهخصوصمصر وآفریقای شمالی و فرقههایاسماعیلیه وشیعه بوده است. آثار او نشان میدهد که وی پیش از جریانات سیاسی کشورهای اسلامی از مبادی تحقیقی و پژوهشی خارج نشد و کمتر به مباحث و مسائل سیاسی پرداخت. ولی تحقیقات او در سالهای بعد از ۱۹۸۲ جزء موضوعات «بنیادگرایی» امروز نویسندگان غربی به شمار میآید.
تألیفات مهم او عبارتند از:جهانشناسی نزد اسماعیلیان،شناخت اسلام،شیعه افراطی و علویان،حکومت مهدی و صعود فاطمیان،اسلام شیعی از دین به سوی انقلاب،تاریخ جهان عرب،تصوف اسلامی،طریقتهای درویشان شیعه در ایران. هاینتس هالم به ضرورت نگارش کتابی دربارهٔ تاریخ شیعه پی بردهاست. او این کتاب را در پنج فصل که شامل ۳۴ بخش است به رشته تحریر درآوردهاست. زحمات هالم برای پیدا کردن منابع این کتاب، در حدود ۳۰۰ جلد، قابل تقدیر است. وی گوشزد کرده است که خواننده نباید بدون مطالعه تاریخ و اوضاعایران اقدام به داوری کند.