

Matematikan,Fourierrenanalisia funtzioakfuntzio trigonometriko sinpleen batuketen bidez irudikatzeko edo hurbiltzeko modu orokorraren azterketa da. Fourierren azterketaFourierren serieen azterketatik sortu zen, etaJoseph Fourier asmatzailearen izena darama. Fourierrek funtzio bat funtzio trigonometrikoen batura gisa irudikatzeakbero transferentziaren azterketa izugarri sinplifikatzen duela frogatu zuen[1].
Gaur egun, Fourierren analisiaren gaiak matematikaren esparru zabala hartzen du. Zientzietan etaingeniaritzan, funtzio bat osagai oszilakorretan deskonposatzeko prozesuari Fourierren analisia esaten zaio maiz. Osagai horietatik abiatuta funtzioa berreraikitzeko lanari, berriz, Fourierren sintesia. Adibidez, musika-nota batean zeinmaiztasunek parte hartzen duten zehazteko, lagindutakomusika-nota baten Fourierren transformatua kalkulatu beharko litzateke. Ondoren, berriz sintetiza daitekesoinu bera, frekuentzia-osagaiak Fourierren analisian azaldu bezala sartzen baitira. Matematikan, Fourierren analisi terminoa bi eragiketen azterketari dagokio maiz.
Deskonposizio-prozesuariFourierren transformazio esaten zaio. Haren emaitza den produktuak,Fourierren transformatuak, maiz izen zehatzagoa jasotzen du, azterntzen ari den funtzioaren domeinuaren eta beste propietate batzuen araberakoa. Gainera, Fourierren analisiaren jatorrizko kontzeptua zabaldu egin da denboran zehar, gero eta egoera abstraktu eta orokorragoetan aplikatzeko. Horrela, eremu orokorraren azterketarianalisi harmoniko deitzen zaio maiz. Analisia egiteko erabiltzen den transformatu bakoitzak (ikus Fourierrekin lotutako transformatuen zerrenda) dagokionalderantzizko transformatua du, sintesirako erabil daitekeena.