- Artikulu hau euskal letrari buruzkoa da; letra grekoa gaitzat duena beste hau da: «Alpha (hizkia)»
Aeuskal alfabetoko lehen hizkia eta lehenbokala da, munduko beste alfabeto askotan erabilia,latindar alfabetoaren parte.A (larriz) etaa (xehez) idazten da.Antzinako Greziakoalfa hizkiaren antzekoa da forman, hortik baitator. Hizkia larria (A) hiruki batean gorantz doazen bi lerroek eta, erdian, mozten duen lerro horizontal bat da. Hizkia xehea, aldiz, bi motara idatzi daiteke, bi solairu dituena eta solairu bakarra duenɑ. Bigarren hau ohikoagoa da eskuz idazterakoan, edo eskuzko formak irudikatzen dituzten tipografietan, bereziki umeentzat bideratuta baldin bada. Tipografia batzuetan,kurtsibak ere forma hori hartzen du.
A hizkiaidi (lit. alef) buruarenpiktograma moduan sortu zen egiptoarhieroglifoetan edobrontze aroko alfabetoan.
"A" garrantzi handiko hizkia daeuskaraz,mugatzaile nagusia delako.
Hitz batzuek eta zenbait izen berezik, "a itsasia" dute, hau da, berezkoa dute amaierako "a" eta ez da mugatzailea[1]. Hitz batek a itsatsia duen ala ez jakiteko, hiztegian begiratu behar da[1]. Horien artean daudelabana (labana bat) etaDonostia (Donostiara noa).
- ↑aba itsatsia Euskara Batuaren Eskuliburuan (Euskaltzaindia,kontsulta: 2020-12-12)
