Noto alidirektas ĉi tien. Koncerne aliajn signifojn aliru la apartigilonNoto (apartigilo).
Ĉi tiu artikolo bezonaspoluradon, ĉar ĝi montras stilajn kaj/aŭ gramatikajn kaj/aŭ strukturajn problemojn, kiuj ne konformas alstilogvido.La priskribo de la problemo troviĝasĉi tie. Bonvoluŝanĝi la enhavon por plibonigi la artikolon.
Muziknoto estas aŭ ero de fiksatonalto al kiu estis donita nomon, aŭ la grafika figuro de tiu tonalto enmuzika skribsistemo, kaj ankaŭ ĝiadaŭro. La generalaj kaj specifikaj signifoj estas libere miksitaj demuzikistoj, kvankam ili povas esti komence konfuzantaj: "la du unuaj notoj defeliĉa naskotago estas la sama noto", signifante, "la du unuaj sonoj defeliĉa naskotago havas la saman daŭron kaj ne nepre saman tonalton." Noto estas diskretado (vidumuzika analizo#diskretado) de muzika aŭ sona fenomena kaj tiele faciligasmuzikan analizon (Nattiez 1990, p.81n9).
En la angla lingvo, al la notoj estis donitaj 7 literaj nomoj: A, B, C, D, E, F, kaj G. En la germana oni uzas plejparte samajn nomojn, sed anstataŭ B aperas H. En romanidaj lingvoj kaj en la rusa la nomoj de la notoj estas Do, Re, Mi Fa, Sol, La, Si.
Ĉiu litera nomo asigniĝas al specifika tonalto sendistinge de laoktavo kie la tonalto rezidas. Notojn oni uzas kune kielskalon aŭtonan vicon. Tamen, ĉar estas efektive 12 notoj bezonataj dediatonika muziko, la 7 leteraj nomoj povas ankaŭ sperti modifaĵojn.
La du ĉefaj modifaĵoj estasbemoloj kajdiesoj kiuj respektive plialtigas aŭ malplialtigas la tonalton de noto poduontono. Oni uzis ilin por krei la pliajn kvin notojn necesajn por plenigi lakromatan skalon. La diesa simbolo estas ♯ (simile alkrado, #), la bemola simbolo estas ♭ (simila al minuskla b).
Enmuzika skribsistemo, noto estasdiesigata orbemoligata (plialtigata aŭ malplialtigata) per metataj diesa aŭ bemola simboloj ĉiam antaŭe la noto. En kazo de uzado de la letera nomsistemo, la simbolo sekvas la leteron, kiel ekzemple A♯ por la noto A dieso.
Modifaĵoj povas subiriĝi por la dauro de komponaĵo ke la antaŭa flanko de la stabo tuj post laklefo kaj antaŭ latempa signo, en kio kazo ili formas lagama signo: ekzemple, dieso simbolo sur la F linio indikas ke ĉiu F en la stabo estas kompreniĝanta ke F♯ (F dieso). Modifaĵoj kio okazas dum la komponaĵo kaj aliigas specifan noton vokiĝasakcidenta. Akcidenta noto staras en efiko ĝis aŭ la fino de la mezuro, aŭnaturaligo renkontiĝas.
Ankaŭ komuna estas dubemoloj kaj dudiesoj, kio modifas la tonalto de la noto de plenduto, prefere ol duonduto. Estas ankaŭnaturaligo akcidenta signo en la muzika skribsistemo, kio malfaras la ŝanĝon faranta de antaŭa akcidenta signo aŭ la gama signo mem.
Kiam notoj estas skribataj enpartituro, al ĉiu noto estas asignata specifa vertikala pozicio aŭ sur linio, aŭ en spaco inter linioj. Al ĉiu linio aŭ spaco estas asignita nomo de noto, ĉi tiuj nomoj estas parkeritaj demuzikistoj kaj permesas al ili koni ĉe ekrigardo la taŭgan tonalton, kiun ludi sur la instrumento por ĉiu noto-ĉapo markata sur la paĝo.
Lastabo supre montras la notojn C, D, E, F, G, A, B, C kaj tiam en inversa ordo. Estas ne diesoj aŭ bemoloj ĉe la eko de la stabo, indikanta ke ĉi tio estas lagamo deC-maĵoro. (Gama signo kun ne diesoj aŭ bemoloj povas ankaŭ indikas la gamo de A minora, kio estas larelativa minoro de C-maĵoro.)
Muzika notaciaj sistemoj uzis literojn de laalfabeto por jarcentoj. La6a jarcento filozofoBoecio uzis la unuajn dek kvin literoj de la alfabeto por nomi la notojn, Tiu sistemo nomiĝasBOETH-a skribsistemo. Fakte, Boethius, aŭ alia sennomulo pli frue, kopiis la grekan sistemon, kiu, oni scias nuntempe, uzis ankaŭ literojn el Alfa al Gamma.
Pli poste, la sistemo de ripetiĝantaj leteroj A-G en ĉiu oktavo estis enkondukita, la lateroj skribiĝas kielminuskloj por la dua oktavo kaj duoblaj minuskloj por la tria. Kiam la kompaso de uzataj notoj plivastigata malalta de un da noto, al G, ĝi doniĝas la Greka G (Γ),gamo. (Estas el ĉi tio ke la franca vorto por skalo,gamme deriviĝas, kaj la angla vortogamut, kaj la Esperantagamo en la muzika senco.)
La restanta kvin da notoj de la kromata skalo (la nigraj klavoj sur piana klavaro) aldoniĝas laŭgrade; la unua estis B kio bemoligas en certajmodaloj eviti ladisonancapligrandiga kvara intervalo. Ĉi tio ŝanĝo ne ĉiame vidiĝas en la muzika skribsistemo, sed kiam skribanta, B bemolo skribiĝas ke latina, ronda "b", kaj B naturaligogotika b. Ĉi tiuj evolues en modernajn bemolajn kaj naturaligajn simbolojn respektive. La diesa simbolo leviĝis el la baranta b, vokiĝas la "nuliganta b".
En partoj de Eŭropo, inkluzive deGermanio, la naturaliga simbolo transformanta en la leteron H: en germania muzika skribsistemo, H estas B naturaligo kaj B estas B bemolo, vidu artikolonNotoj B♭, B kaj H.
Ĉi-kaze la origino estas elekto deGuido de Arezzo, kiu prenis la unuan silabon de ĉiu verso de la Himno alJohano la Baptisto, skribite en la latina:
Ut queant laxis
Resonare fibris
Mira gestorum
Famuli tuorum
Solve polluti
Labii reatum
Sancte Ioannes.
Tamen, la noto Ut ŝanĝiĝis sia nomo al Do, ĉarGiovanni Battista Doni rimarkis malfacilecon por prononci ĝin dum kantado. Li prenis la unuan silabon de sia familia nomo por la nomi la noton. Siaflanke, la noto Si ne venas el la unua silabo de la lasta verso, sed el la unuaj literoj de la vortojSancte Ioannes.
Notoj povas havi daŭrojn po diferencaj frakcioj de bato; dividu la valoro de la noto (t.e. 1/2) de la suba nombro de latempa signo. La notaj daŭraj nomoj por komunaj daŭroj kaj iliaj figuroj sur lanotliniaro estas:
Plena noto kies figuro estas blanka cirklo.
Duona noto kies figuro estas blanka cirklo kun vertikala linio.
Kvarona noto kies figuro estas nigra cirklo kun vertikala linio.
Okona noto kies figuro estas nigra cirklo kun vertikala linio kun unu vosteto.
Deksesona noto kies figuro nigra cirklo kun vertikala linio kun du vostejoj.
Tridekduona noto kies figuro nigra cirklo kun vertikala linio kun tri vostetoj.
En la figuroj la vertikala linio ĉeas la dekstran flankon de la cirklo, se la linio iras supren, kaj ĝi ĉeas maldekstre se malsupreniras. La unua vosteto estas en la supra ekstremo ĉe la dekstra flanko de la linio, se la linio supreniras, kaj ĉe la malsupra ekstremo kaj la maldekstra flanko kaj se ĝi malsupreniras. La aliaj vostetoj metiĝas ĉe la linio post la unua vosteto.
.svg)
