Lahomera lingvo estas varianto de lagreka lingvo utiligita en lahomeraj poemoj. Temas pri lingvo provizita per miksitaj karakterizoj, kiu reflektas la multoblon de la lingvaj atribuoj kunfluintaj enIliadon kaj enOdiseadon.
Iuj karakterizoj ne ĉeestaj en aliaj grekaj dialektoj:
- Genitivo singolara de la dua deklinacio en –οιο = devenas el οσιο.
- Infinitivo aktiva –μεν/-μεναι = sufikso kiu apartenas al la sentemaj verboj. En Homero ĝi estas aktiva.
- -εσσι pluraladativo de ĉiuj deklinacioj. Temas pri artifika afiksafinaĵo prenita el la siblaj neŭtroj: γενος = γενεσι = γενεσσι. Tiu fenomeno nomiĝas “duobliĝo”.
- Manko deaŭgmento: en Homero la aŭgmenta aldono estas fakultativa, ĉar la lingvo de Homero prezentas pli antikvan stadion, pli proksiman al laHindeŭropa pralingvo.
- La kunfandiĝoj preskaŭ tute mankas .
- Ĝenerale, la alfa longa (ᾱ) de la ionia-atika (klasika greko) estas anstataŭata pereto (êta = η). Tiel, ἡμέρα / hêméra (tago) fariĝas ἡμέρη .
Krome la homera lingvo estas tavoliĝinta ĉar eblas agnoski vortojn de la greko arkaika kaj de la greko antikva. Plue aparta fenomeno kuŝas en la atikismoj kiuj, laŭ iuj spertuloj, montras la baniĝon de la homera teksto traAteno.
- ἔσσι — εἶ
- ἔσσεαι — ἔσει
- ἔσσεται — ἔσται
- ἔην / ἦεν — ἦν
- ἔσαν — ἦσαν
P. Chantraine,Grammaire homérique, Klincksieck, coll. «Tradition de l'humanisme », tomes I (1958) et II (1953), nombreuses réimpr. ;
