Demokratiigo estas la transiro al plidemokratiapolitika reĝimo. Ĝi povas esti transiro elaŭtoritatema reĝimo al plena demokratio, transiro el aŭtoritatema politika sistemo al duon-demokrata aŭ transiro el duon-aŭtoritatemapolitika sistemo al demokrata politika sistemo. La rezulto povas esti plifirmigo (kiel ĉe la ekzemplo enUnuiĝinta Reĝlando) aŭ demokratiigo povas fronti oftajn renversojn (kiel ekzemple enArgentino). Diferencaj modeloj de demokratiigo estas ofte uzataj por klarigi aliajn politikajn fenomenojn, kiaj ĉu lando iras almilito aŭ ĉu tiesekonomio kreskas aŭ ebligas pli justan kaj egalecan distribuon de la riĉo. Demokratiigo mem estas influita de variaj faktoroj, kiaj la ekonomia disvolvigo, historio, kaj civila socio. La ideala rezulto el demokratiigo estas certigi ke la popolo havu la rajton voĉdoni kaj havu decidrajton en siapolitika sistemo.
Tre ofte okazas en longa procezo al demokratiigo la malo, tio estaspuĉo ofte farita demilitistoj kiuj pro diversaj kialoj povas haltigi aŭ bremsi la aliron al tute demokratia reĝimo.
Aliajn fojojn epoko de demokratiigo estas grava etapo en la historio de multaj landoj, ekzemple enHispanio en la epoko de laHispana Transiro en la dua duono de la1970-aj jaroj aŭ en kelkajafrikaj landoj kiam malfortiĝis diversaj komunismemaj politikaj reĝimoj fine de la 20a jarcento. Evidente la evoluo ne samas en landoj kun demokratia tradicio (Germanio,Italio aŭAŭstrio post laDua Mondmilito) kiel en landoj kie demokratio aŭ ne estis tradicia aŭ eĉ ne necesis laŭ la moderntempaj manieroj de demokratio (balotaj kampanjoj, politikaj partioj ktp.) kiel en kelkaj arabaj aŭ afrikaj landoj, ĵus sendependiĝintaj kolonioj ktp.
Kiam falis lakomunismaj reĝimoj enOrienta Eŭropo post la epoko de laPerestrojko kaj de laRevolucioj de 1989, oni konstatis ke la demokratiigo ofte estas konektita kun la malfermo al sistemoj delibera merkato kaj ekonomio regata dekapitalismo, nome al la interesoj de la ĉefaj ekonomiaj kaj militajsuperpotencoj, nomeUsono,Eŭropa Unio,NATO ktp.
