Movatterモバイル変換

[0]ホーム
URL:

  1. Materiały dodatkowe
  1. Encyklopedia
  2. Literatura i sztuka
  3. humanizm

Zgłoś uwagę

Informujemy, że najciekawsze zgłoszenia wraz z odpowiedziami Redakcji możemy opublikować w serwisie, podając informację o autorze pytania (posługujemy się dokładnie takim podpisem, jaki został umieszczony w zgłoszeniu, bez ujawniania adresu e-mail); zastrzegamy sobie prawo do ew. skrótów bądź koniecznych poprawek. Wysłanie zgłoszenia równoznaczne jest ze zgodą na jego publikację w serwisie. Równocześnie prosimy o zapoznanie się zPolityką prywatności serwisu.

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA, obowiązująPolityka prywatności orazWarunki korzystania z usług Google

Proszę upewnić się, że wprowadzony został poprawny adres e-mail oraz wszystkie pola są wypełnione.

UWAGA: Po wysłaniu zgłoszenia, otrzymasz wiadomość mailową z prośbą o jego potwierdzenie.

humanistami nazywano ludzi podejmujących studia w tych dziedzinach i kształtujących postawę życiową wg wzorca starożytnych ideałów. Badania późniejszych historyków przyczyniły się do zmiany pojęcia „humanizm”, jednak poprzednie znaczenie tego terminu utrzymuje się nadal w opinii publicznej.
Humanizm wiązał się rzeczywiście z badaniem starożytności — jednak nie polegał wyłącznie na rozwijaniu studiów klasycznych. Humanizm to nazwa prądu umysłowego i kulturalnego odrodzenia (XIV–XVI w.), przeciwstawiającego teocentrycznej kulturze średniowiecznej zainteresowanie człowiekiem i życiem ziemskim, akcentującego możliwości ludzkiego rozumu.
Ogólna nazwa koncepcji filozoficznych przypisujących człowiekowi centralne miejsce w świecie i najwyższą wartość. Termin humanizm odnosi się do wszelkiej kultury, w której dominuje wierność człowiekowi jako osobie;główną zasadą humanizmu jest chronienie relacji osobowych, polegających na akceptacji, zaufaniu lub otwartości i spodziewaniu się dobra; humanizm odznacza się troską o zapewnienie człowiekowi nieskrępowanego rozwoju osobowego; humanizm miał w historii różne wersje: absolutyzujące człowieka (humanizm antropocentryczny sofistów, marksizmu i egzystencjalizmu), uzależniające wartości człowieka od jego powiązania z Bogiem (humanizm teocentryczny, m.in. niektóre nurty personalizmu) oraz sytuujące rozumnego człowieka w pozytywnych relacjach z ludźmi i Bogiem (humanizm ewangeliczny); ważne miejsce w realizowaniu humanizmu zajmuje humanistyka jako zespół dyscyplin, których celem jest ludzkie rozumienie rzeczywistości.
Bibliografia
B. SUCHODOLSKI, I. WOJNARHumanizm i edukacja humanistyczna, Warszawa 1988.
M. JędraszewskiW poszukiwaniu nowego humanizmu: J.-P. Sartre — E. Lévinas, Kraków 1994.
zgłoś uwagę
Ilustracje
Lekcja, miniatura francuskawChants royaux sur la conception couronnee du Puy de Rouen, 1519 — Bibliothèque nationale, Paryżfot. Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia

Drogi Użytkowniku AdBlocka,

wiemy, jak cenny jest Twój czas – zajmiemy Ci tylko chwilę.

Czy dasz nam szansę, abyśmy mogli dalej tworzyć źródło Twojej sprawdzonej, darmowej wiedzy, z której właśnie chcesz skorzystać? Bez wpływu z reklam będzie to po prostu niemożliwe. Dlatego prosimy –dodaj naszą domenę, jako wyjątek lub skorzystaj zinstrukcji i odblokuj wyświetlanie reklam na naszych serwisach.

Dziękujemy!

Redakcja serwisów PWN
Wydawnictwa Naukowego PWN

[8]ページ先頭
©2009-2026 Movatter.jp