vui
vui
Borrowed fromItalianbue, fromLatinbos. CompareSicilianvoi.
a vui (third-person singular presentvuiește,past participlevuit) 4th conjugation
| infinitive | avui | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | vuind | ||||||
| past participle | vuit | ||||||
| number | singular | plural | |||||
| person | 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | |
| indicative | eu | tu | el/ea | noi | voi | ei/ele | |
| present | vuiesc | vuiești | vuiește | vuim | vuiți | vuiesc | |
| imperfect | vuiam | vuiai | vuia | vuiam | vuiați | vuiau | |
| simple perfect | vuii | vuiși | vui | vuirăm | vuirăți | vuiră | |
| pluperfect | vuisem | vuiseși | vuise | vuiserăm | vuiserăți | vuiseră | |
| subjunctive | eu | tu | el/ea | noi | voi | ei/ele | |
| present | săvuiesc | săvuiești | săvuiască | săvuim | săvuiți | săvuiască | |
| imperative | — | tu | — | — | voi | — | |
| affirmative | vuiește | vuiți | |||||
| negative | nuvui | nuvuiți | |||||
Inherited fromProto-Vietic*t-puːj(“joyful”). Cognate withMuongpui,Tho [Cuối Chăm]puːj¹ andChut [Rục]təpuːj¹. Compare also Nghệ An/Hà Tĩnh dialectsbui.
Attested inPhật thuyết đại báo phụ mẫu ân trọng kinh (佛說大報父母恩重經,c. 12th cent.) as𬐩, consisting of司 (MC si) +盃 (MC pwoj) (modernSV:tibôi). Attested as NorthernMiddle Vietnameseꞗui (already undergone lenition) inDictionarium Annamiticum Lusitanum et Latinum (1651).
| Audio(Saigon): | (file) |
vui