Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Jump to content
WiktionaryThe Free Dictionary
Search

occasionare

From Wiktionary, the free dictionary

Italian

[edit]

Etymology

[edit]

Fromoccasione +‎-are.

Verb

[edit]

occasionàre (first-person singular presentoccasióno,first-person singular past historicoccasionài,past participleoccasionàto,auxiliaryavére)

  1. (transitive) tooccasion, toprovoke, togive rise (to), tocause

Conjugation

[edit]
    Conjugation ofoccasionàre (-are) (SeeAppendix:Italian verbs)
infinitiveoccasionàre
auxiliary verbavéregerundoccasionàndo
present participleoccasionàntepast participleoccasionàto
personsingularplural
firstsecondthirdfirstsecondthird
indicativeiotului/lei, esso/essanoivoiloro, essi/esse
presentoccasiónooccasiónioccasiónaoccasioniàmooccasionàteoccasiónano
imperfectoccasionàvooccasionàvioccasionàvaoccasionavàmooccasionavàteoccasionàvano
past historicoccasionàioccasionàstioccasionòoccasionàmmooccasionàsteoccasionàrono
futureoccasioneròoccasioneràioccasioneràoccasionerémooccasioneréteoccasionerànno
conditionaloccasionerèioccasioneréstioccasionerèbbe,occasionerébbeoccasionerémmooccasionerésteoccasionerèbbero,occasionerébbero
subjunctiveche ioche tuche lui/che lei, che esso/che essache noiche voiche loro, che essi/che esse
presentoccasiónioccasiónioccasiónioccasioniàmooccasioniàteoccasiónino
imperfectoccasionàssioccasionàssioccasionàsseoccasionàssimooccasionàsteoccasionàssero
imperativetuLeinoivoiLoro
occasiónaoccasiónioccasioniàmooccasionàteoccasiónino
negative imperativenonoccasionàrenonoccasióninonoccasioniàmononoccasionàtenonoccasiónino

See also

[edit]

Anagrams

[edit]
Retrieved from "https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=occasionare&oldid=71334470"
Categories:
Hidden categories:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp