Fromnafn(“name”) +háttur(“mood”).
nafnháttur m (genitive singularnafnháttar,nominative pluralnafnhættir)
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | nafnháttur | nafnhátturinn | nafnhættir | nafnhættirnir |
| accusative | nafnhátt | nafnháttinn | nafnhætti | nafnhættina |
| dative | nafnhætti | nafnhættinum | nafnháttum | nafnháttunum |
| genitive | nafnháttar | nafnháttarins | nafnhátta | nafnháttanna |