
Origin unclear. Seekucēns for more.
kuce f (5th declension)
| singular (vienskaitlis) | plural (daudzskaitlis) | |
|---|---|---|
| nominative | kuce | kuces |
| genitive | kuces | kuču |
| dative | kucei | kucēm |
| accusative | kuci | kuces |
| instrumental | kuci | kucēm |
| locative | kucē | kucēs |
| vocative | kuce | kuces |
kuce m animal
kuce f
Ultimately fromProto-Indo-European*kʷís.
kuce