FromOld Norsekúla, fromProto-Germanic*kūlǭ(“bump”).
kúla f (genitive singularkúlu,nominative pluralkúlur)
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | kúla | kúlan | kúlur | kúlurnar |
| accusative | kúlu | kúluna | kúlur | kúlurnar |
| dative | kúlu | kúlunni | kúlum | kúlunum |
| genitive | kúlu | kúlunnar | kúlna | kúlnanna |