FromOttoman Turkishحقوق(hukuk), fromArabicحُقُوق(ḥuqūq), plural ofحَقّ(ḥaqq).
hukuk (definite accusativehukuku,pluralhukuklar)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | hukuk | hukuklar |
| definite accusative | hukuku | hukukları |
| dative | hukuka | hukuklara |
| locative | hukukta | hukuklarda |
| ablative | hukuktan | hukuklardan |
| genitive | hukukun | hukukların |