
Learned borrowing fromAncient Greekδιακριτικός(diakritikós,“distinguishing, separative”), fromδιακρῑ́νω(diakrī́nō,“to distinguish, separate”), fromδια-(dia-,“between”) +κρῑ́νω(krī́nō,“I separate, distinguish”).
diacritic (comparativemorediacritic,superlativemostdiacritic)
diacritic (pluraldiacritics)
Borrowed fromFrenchdiacritique.
diacritic m orn (feminine singulardiacritică,masculine pluraldiacritici,feminine/neuter pluraldiacritice)
| singular | plural | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | |||
| nominative- accusative | indefinite | diacritic | diacritică | diacritici | diacritice | |||
| definite | diacriticul | diacritica | diacriticii | diacriticele | ||||
| genitive- dative | indefinite | diacritic | diacritice | diacritici | diacritice | |||
| definite | diacriticului | diacriticei | diacriticilor | diacriticelor | ||||
diacritic n (pluraldiacritice)
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | diacritic | diacriticul | diacritice | diacriticele | |
| genitive-dative | diacritic | diacriticului | diacritice | diacriticelor | |
| vocative | diacriticule | diacriticelor | |||