Borrowed fromFrenchdiachronie, fromAncient Greekδια-(dia-) +χρόνος(khrónos).
diachronia f
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | diachronia | diachronie |
| genitive | diachronii | diachronii/diachronij (archaic) |
| dative | diachronii | diachroniom |
| accusative | diachronię | diachronie |
| instrumental | diachronią | diachroniami |
| locative | diachronii | diachroniach |
| vocative | diachronio | diachronie |