Fromatriebt(“to avenge”) +-ēja(“-er”), oratriebējs(“fighter”) +-a(“fem.”).
atriebēja f (4th declension,male equivalent)
| singular (vienskaitlis) | plural (daudzskaitlis) | |
|---|---|---|
| nominative | atriebēja | atriebējas |
| genitive | atriebējas | atriebēju |
| dative | atriebējai | atriebējām |
| accusative | atriebēju | atriebējas |
| instrumental | atriebēju | atriebējām |
| locative | atriebējā | atriebējās |
| vocative | atriebēja | atriebējas |
See the etymology of the correspondinglemma form.
atriebēja m