Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Jump to content
WiktionaryThe Free Dictionary
Search

رزق

From Wiktionary, the free dictionary
See also:ژرف,ر ز ق,زرق,andز ر ق

Arabic

[edit]

Etymology 1

[edit]

FromMiddle Persian𐭫𐭥𐭰𐭩𐭪(rōzīg,daily bread, sustenance). ComparePersianروزی(rôzi).

Noun

[edit]

رِزْق (rizqm (pluralأَرْزَاق(ʔarzāq))

  1. dailywage,livelihood,subsistence
  2. daily bread,nourishment,sustenance
  3. boon,blessing
  4. property,possessions,wealth,fortune
  5. income,wages,pay
Declension
[edit]
Declension of nounرِزْق (rizq)
singularbasic singulartriptote
indefinitedefiniteconstruct
informalرِزْق
rizq
الرِّزْق
ar-rizq
رِزْق
rizq
nominativeرِزْقٌ
rizqun
الرِّزْقُ
ar-rizqu
رِزْقُ
rizqu
accusativeرِزْقًا
rizqan
الرِّزْقَ
ar-rizqa
رِزْقَ
rizqa
genitiveرِزْقٍ
rizqin
الرِّزْقِ
ar-rizqi
رِزْقِ
rizqi
dualindefinitedefiniteconstruct
informalرِزْقَيْن
rizqayn
الرِّزْقَيْن
ar-rizqayn
رِزْقَيْ
rizqay
nominativeرِزْقَانِ
rizqāni
الرِّزْقَانِ
ar-rizqāni
رِزْقَا
rizqā
accusativeرِزْقَيْنِ
rizqayni
الرِّزْقَيْنِ
ar-rizqayni
رِزْقَيْ
rizqay
genitiveرِزْقَيْنِ
rizqayni
الرِّزْقَيْنِ
ar-rizqayni
رِزْقَيْ
rizqay
pluralbasicbroken pluraltriptote
indefinitedefiniteconstruct
informalأَرْزَاق
ʔarzāq
الْأَرْزَاق
al-ʔarzāq
أَرْزَاق
ʔarzāq
nominativeأَرْزَاقٌ
ʔarzāqun
الْأَرْزَاقُ
al-ʔarzāqu
أَرْزَاقُ
ʔarzāqu
accusativeأَرْزَاقًا
ʔarzāqan
الْأَرْزَاقَ
al-ʔarzāqa
أَرْزَاقَ
ʔarzāqa
genitiveأَرْزَاقٍ
ʔarzāqin
الْأَرْزَاقِ
al-ʔarzāqi
أَرْزَاقِ
ʔarzāqi
Descendants
[edit]

Etymology 2

[edit]

From the nounرِزْق(rizq) after its root consonantsر ز ق(r z q).

Verb

[edit]

رَزَقَ (razaqa)I (non-pastيَرْزُقُ(yarzuqu),verbal nounرَزْق(razq))

  1. togrant, togive
    1. toprovide with, tosupply with, tofavor with
      الله يَرْزُقُ الإنسَان بِالرِّزْقِ الحَلالِ والطيب.
      Allah provides humans with lawful and good sustenance.
    2. to provide with the means ofsubsistence, toprovide for, toenrich
    3. toallot to, tobless with, toendow with
    4. tobestow on, toconfer on
  2. tothank
Conjugation
[edit]
Conjugation ofرَزَقَ (I, sound, a ~ u, full passive, verbal nounرَزْق)
verbal noun
الْمَصْدَر
رَزْق
razq
active participle
اِسْم الْفَاعِل
رَازِق
rāziq
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مَرْزُوق
marzūq
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
mرَزَقْتُ
razaqtu
رَزَقْتَ
razaqta
رَزَقَ
razaqa
رَزَقْتُمَا
razaqtumā
رَزَقَا
razaqā
رَزَقْنَا
razaqnā
رَزَقْتُمْ
razaqtum
رَزَقُوا
razaqū
fرَزَقْتِ
razaqti
رَزَقَتْ
razaqat
رَزَقَتَا
razaqatā
رَزَقْتُنَّ
razaqtunna
رَزَقْنَ
razaqna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
mأَرْزُقُ
ʔarzuqu
تَرْزُقُ
tarzuqu
يَرْزُقُ
yarzuqu
تَرْزُقَانِ
tarzuqāni
يَرْزُقَانِ
yarzuqāni
نَرْزُقُ
narzuqu
تَرْزُقُونَ
tarzuqūna
يَرْزُقُونَ
yarzuqūna
fتَرْزُقِينَ
tarzuqīna
تَرْزُقُ
tarzuqu
تَرْزُقَانِ
tarzuqāni
تَرْزُقْنَ
tarzuqna
يَرْزُقْنَ
yarzuqna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
mأَرْزُقَ
ʔarzuqa
تَرْزُقَ
tarzuqa
يَرْزُقَ
yarzuqa
تَرْزُقَا
tarzuqā
يَرْزُقَا
yarzuqā
نَرْزُقَ
narzuqa
تَرْزُقُوا
tarzuqū
يَرْزُقُوا
yarzuqū
fتَرْزُقِي
tarzuqī
تَرْزُقَ
tarzuqa
تَرْزُقَا
tarzuqā
تَرْزُقْنَ
tarzuqna
يَرْزُقْنَ
yarzuqna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
mأَرْزُقْ
ʔarzuq
تَرْزُقْ
tarzuq
يَرْزُقْ
yarzuq
تَرْزُقَا
tarzuqā
يَرْزُقَا
yarzuqā
نَرْزُقْ
narzuq
تَرْزُقُوا
tarzuqū
يَرْزُقُوا
yarzuqū
fتَرْزُقِي
tarzuqī
تَرْزُقْ
tarzuq
تَرْزُقَا
tarzuqā
تَرْزُقْنَ
tarzuqna
يَرْزُقْنَ
yarzuqna
imperative
الْأَمْر
mاُرْزُقْ
urzuq
اُرْزُقَا
urzuqā
اُرْزُقُوا
urzuqū
fاُرْزُقِي
urzuqī
اُرْزُقْنَ
urzuqna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
mرُزِقْتُ
ruziqtu
رُزِقْتَ
ruziqta
رُزِقَ
ruziqa
رُزِقْتُمَا
ruziqtumā
رُزِقَا
ruziqā
رُزِقْنَا
ruziqnā
رُزِقْتُمْ
ruziqtum
رُزِقُوا
ruziqū
fرُزِقْتِ
ruziqti
رُزِقَتْ
ruziqat
رُزِقَتَا
ruziqatā
رُزِقْتُنَّ
ruziqtunna
رُزِقْنَ
ruziqna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
mأُرْزَقُ
ʔurzaqu
تُرْزَقُ
turzaqu
يُرْزَقُ
yurzaqu
تُرْزَقَانِ
turzaqāni
يُرْزَقَانِ
yurzaqāni
نُرْزَقُ
nurzaqu
تُرْزَقُونَ
turzaqūna
يُرْزَقُونَ
yurzaqūna
fتُرْزَقِينَ
turzaqīna
تُرْزَقُ
turzaqu
تُرْزَقَانِ
turzaqāni
تُرْزَقْنَ
turzaqna
يُرْزَقْنَ
yurzaqna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
mأُرْزَقَ
ʔurzaqa
تُرْزَقَ
turzaqa
يُرْزَقَ
yurzaqa
تُرْزَقَا
turzaqā
يُرْزَقَا
yurzaqā
نُرْزَقَ
nurzaqa
تُرْزَقُوا
turzaqū
يُرْزَقُوا
yurzaqū
fتُرْزَقِي
turzaqī
تُرْزَقَ
turzaqa
تُرْزَقَا
turzaqā
تُرْزَقْنَ
turzaqna
يُرْزَقْنَ
yurzaqna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
mأُرْزَقْ
ʔurzaq
تُرْزَقْ
turzaq
يُرْزَقْ
yurzaq
تُرْزَقَا
turzaqā
يُرْزَقَا
yurzaqā
نُرْزَقْ
nurzaq
تُرْزَقُوا
turzaqū
يُرْزَقُوا
yurzaqū
fتُرْزَقِي
turzaqī
تُرْزَقْ
turzaq
تُرْزَقَا
turzaqā
تُرْزَقْنَ
turzaqna
يُرْزَقْنَ
yurzaqna

Noun

[edit]

رَزْق (razqm

  1. verbal noun ofرَزَقَ(razaqa) (form I)
Declension
[edit]
Declension of nounرَزْق (razq)
singularbasic singulartriptote
indefinitedefiniteconstruct
informalرَزْق
razq
الرَّزْق
ar-razq
رَزْق
razq
nominativeرَزْقٌ
razqun
الرَّزْقُ
ar-razqu
رَزْقُ
razqu
accusativeرَزْقًا
razqan
الرَّزْقَ
ar-razqa
رَزْقَ
razqa
genitiveرَزْقٍ
razqin
الرَّزْقِ
ar-razqi
رَزْقِ
razqi

Chagatai

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed fromClassical Persianرِزْق(rizq), fromArabicرِزْق(rizq), fromMiddle Persian.

Noun

[edit]

رزق (rizq)

  1. food,sustenance,daily bread

Declension

[edit]
Declension of رزق (rizq)
singularplural
nominativeرزق
rizq

genitiveرزقنینگ
rizqnıng

definite accusativeرزقنی
rizqnı

dativeرزقکە
rizqqa

ablativeرزقتین
rizqtın

locativeرزقتە
rizqta

possessive forms
first person singular
singularplural
nominativeرزقیم
rizqım

genitiveرزقیمنینگ
rizqımnıng

definite accusativeرزقیمنی
rizqımnı

dativeرزقیمغە
rizqımġa

ablativeرزقیمدین
rizqımdın

locativeرزقیمدە
rizqımda

second person singular*
singularplural
nominativeرزقینگ
rizqıng

genitiveرزقینگنینگ
rizqıngnıng

definite accusativeرزقینگنی
rizqıngnı

dativeرزقینگغە
rizqıngġa

ablativeرزقینگدین
rizqıngdın

locativeرزقینگدە
rizqıngda

third person singular
singularplural
nominativeرزقی
rizqı

genitiveرزقینینگ
rizqınıng

definite accusativeرزقینی
rizqını

dativeرزقیغە
rizqıġa

ablativeرزقیدین
rizqıdın

locativeرزقیدە
rizqıda

first person plural
singularplural
nominativeرزقیمیز
rizqımız

genitiveرزقیمیزنینگ
rizqımıznıng

definite accusativeرزقیمیزنی
rizqımıznı

dativeرزقیمیزغە
rizqımızġa

ablativeرزقیمیزدین
rizqımızdın

locativeرزقیمیزدە
rizqımızda

second person plural*
singularplural
nominativeرزقینگیز
rizqıngız

رزقینگلار
rizqınglar

genitiveرزقینگیزنینگ
rizqıngıznıng

رزقینگلارنینگ
rizqınglarnıng

definite accusativeرزقینگیزنی
rizqıngıznı

رزقینگلارنی
rizqınglarnı

dativeرزقینگیزغە
rizqıngızġa

رزقینگلارغە
rizqınglarġa

ablativeرزقینگیزدین
rizqıngızdın

رزقینگلاردین
rizqınglardın

locativeرزقینگیزدە
rizqıngızda

رزقینگلاردە
rizqınglarda

third person plural
singularplural
nominativeرزقلاری
rizqları

رزقی
rizqı

genitiveرزقلارینینگ
rizqlarınıng

رزقینینگ
rizqınıng

definite accusativeرزقلارینی
rizqlarını

رزقینی
rizqınglarnı

dativeرزقلاریغە
rizqlarıġa

رزقیغە
rizqıġa

ablativeرزقلاریدین
rizqlarıdın

رزقیدین
rizqıdın

locativeرزقلاریدە
rizqlarıda

رزقیدە
rizqıda

*second person singular forms are informal, for polite second person singular forms use second person plural forms

Descendants

[edit]

Further reading

[edit]

Hijazi Arabic

[edit]
Root
ر ز ق
1 term

Etymology 1

[edit]

FromArabicرَزَقَ(razaqa).

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

رزق (razag)I (non-pastيِرْزُق(yirzug))

  1. togrant, tobless with, tofavor with
Conjugation
[edit]
Conjugation ofرزق
singularplural
1st person2nd person3rd person1st person2nd person3rd person
pastmرزقت(razagt)رزقت(razagt)رزق(razag)رزقنا(razagna)رزقتوا(razagtu)رزقوا(razagu)
fرزقتي(razagti)رزقت(razagat)
non-pastmأرزق(ʔarzug)ترزق(tirzug)يرزق(yirzug)نرزق(nirzug)ترزقوا(tirzugu)يرزقوا(yirzugu)
fترزقي(tirzugi)ترزق(tirzug)
imperativemارزق(arzug)ارزقوا(arzugu)
fارزقي(arzugi)

Etymology 2

[edit]

FromArabicرِزْق(rizq).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

رزق (rizgm (pluralأرزاق(ʔarzāg))

  1. boon,blessing
  2. livelihood,subsistence

Persian

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed fromArabicرِزْق(rizq), fromMiddle Persian𐭫𐭥𐭰𐭩𐭪(rōzīg).Doublet ofروزی(rôzi).

Pronunciation

[edit]
 

Readings
Classical reading?rizq
Dari reading?rizq
Iranian reading?rezġ
Tajik reading?rizq

Noun

[edit]

رزق (rizq / rezġ) (pluralارزاق(arzâq),Tajik spellingризқ)

  1. daily bread,sustenance
    • c.1260s,Jalāl ad-Dīn Mohammad Rūmī, translated byReynold A. Nicholson,مثنوی معنوی [Masnavi-ye-Ma'navi], volume II, verse 463:
      گفت عیسی چون نخوردی خون مرد
      گفت در قسمت نبودمرزق خورد
      guft 'Isa čōn na-xwardī xūn-i mard
      guft dar qismat na-būdamrizq xward
      Jesus asked, “How did not you drink the man’s blood?”
      “In the (Divine) dispensation ‘twas not granted to me to drink [it as asustenance],” replied the lion.
  2. food,provision

References

[edit]

Urdu

[edit]

Etymology

[edit]

FromArabicرِزْق(rizq).

Noun

[edit]

رزق (rizqm (Hindi spellingरिज़क़)

  1. income,wages
  2. allowance
  3. daily bread,sustenance
Retrieved from "https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=رزق&oldid=89518212"
Categories:
Hidden categories:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp