екза́мен• (ekzámen) m inan (genitiveекза́мену,nominative pluralекза́мени,genitive pluralекза́менів)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | екза́мен ekzámen | екза́мени ekzámeny |
| genitive | екза́мену ekzámenu | екза́менів ekzámeniv |
| dative | екза́менові,екза́мену ekzámenovi,ekzámenu | екза́менам ekzámenam |
| accusative | екза́мен ekzámen | екза́мени ekzámeny |
| instrumental | екза́меном ekzámenom | екза́менами ekzámenamy |
| locative | екза́мені ekzámeni | екза́менах ekzámenax |
| vocative | екза́мене ekzámene | екза́мени ekzámeny |