Inherited fromProto-Turkic*bitig(“inscription”), action noun of*biti-(“to write”) (compareOld Turkic𐰋𐰃𐱅𐰃(biti-,“to write, inscribe”)), presumably borrowed fromMiddle Chinese筆 (MC pit, “writing brush”).[1]
бетеү• (betew)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| absolute | бетеү(betew) | бетеүҙәр(betewźər) |
| definite genitive | бетеүҙең(betewźeñ) | бетеүҙәрҙең(betewźərźeñ) |
| dative | бетеүгә(betewgə) | бетеүҙәргә(betewźərgə) |
| definite accusative | бетеүҙе(betewźe) | бетеүҙәрҙе(betewźərźe) |
| locative | бетеүҙә(betewźə) | бетеүҙәрҙә(betewźərźə) |
| ablative | бетеүҙән(betewźən) | бетеүҙәрҙән(betewźərźən) |
