αφηρημένος• (afiriménos) m (feminineαφηρημένη,neuterαφηρημένο)
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | αφηρημένος(afiriménos) | αφηρημένη(afiriméni) | αφηρημένο(afiriméno) | αφηρημένοι(afiriménoi) | αφηρημένες(afiriménes) | αφηρημένα(afiriména) | |
| genitive | αφηρημένου(afiriménou) | αφηρημένης(afiriménis) | αφηρημένου(afiriménou) | αφηρημένων(afiriménon) | αφηρημένων(afiriménon) | αφηρημένων(afiriménon) | |
| accusative | αφηρημένο(afiriméno) | αφηρημένη(afiriméni) | αφηρημένο(afiriméno) | αφηρημένους(afiriménous) | αφηρημένες(afiriménes) | αφηρημένα(afiriména) | |
| vocative | αφηρημένε(afiriméne) | αφηρημένη(afiriméni) | αφηρημένο(afiriméno) | αφηρημένοι(afiriménoi) | αφηρημένες(afiriménes) | αφηρημένα(afiriména) | |
Derivations:
Comparative:πιο +positive forms (e.g. πιο αφηρημένος, etc.)
Relative superlative:definite article + πιο +positive forms (e.g. ο πιο αφηρημένος, etc.)