ΗSmalltalk είναι μια αμιγώςαντικειμενοστρεφήςγλώσσα προγραμματισμού. Σχεδιάστηκε από τους Alan Kay, Adele Goldberg, Dan Ingals, και τους συνεργάτες τους (ομάδα Learning Research Group, LRG), στο ερευνητικό κέντρο τηςXerox στο Palo Alto κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970.[1]
Αν και δεν ήταν η πρώτη αντικειμενοστρεφής γλώσσα προγραμματισμού (προηγήθηκε ηSimula, από την οποία και επηρεάστηκε), θεωρείται πρότυπο για τις γλώσσες του είδους και αποτέλεσε σημαντική επιρροή στη σχεδίαση νέων γλωσσών.
Βασίζεται σε ένα μοντέλο ενεργών αντικειμένων που ανταλλάσσουν μηνύματα (το αντίστοιχο των μεθόδων σε άλλες γλώσσες) κατά τη διάρκεια του προγράμματος. Έχειδυναμικούς τύπους και το είδος του μηνύματος που πρόκειται να σταλεί κάθε φορά μεταξύ δυο αντικειμένων αποφασίζεται δυναμικά στη διάρκεια της εκτέλεσης του προγράμματος (δυναμική δέσμευση μεθόδων). Τα αντικείμενα ανήκουν σε κλάσεις και μια κλάση μπορεί να επεκταθεί σαν μια νέα κλάση με επιπρόσθετη λειτουργικότητα (κληρονομικότητα).
Η τελευταία επίσημη έκδοση της γλώσσας είναι η Smalltalk-80, έκδοση 2 (1980).[2]