Heinkel He 51 | |
---|---|
![]() Το Heinkel He 51 | |
Τύπος | μαχητικό αεροσκάφος |
Κατασκευαστής | Heinkel Flugzeugwerke |
Χώρα προέλευσης | Γερμανία |
Παρθενική πτήση | Μάιος 1933 |
Πρώτη παρουσίαση | 1935 |
Κύριος χειριστής | Luftwaffe |
Μονάδες που παρήχθησαν | 700[1] |
Αναπτύχθηκε από | Heinkel He 49 |
ΤοHeinkel He 51 ήτανγερμανικό μονοθέσιοδιπλάνομαχητικό της δεκαετίας του 1930. Σχεδιαστικά ήταν εξέλιξη του προγενέστερουHeinkel He 49 και χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες παραλλαγές, συμπεριλαμβανομένων τουυδροπλάνου-μαχητικού και τουαεροσκάφους εγγύς υποστήριξης.
Το 1931 ηHeinkel προσέλαβε τους χαρισματικούς σχεδιαστές αεροσκαφών Βάλτερ και Ζίγκφριντ Γκύντερ, οι οποίοι αρχικά ανέλαβαν την ανάπτυξη του He 49.[2] Επισήμως το He 49 ήταν απλώς ένααεροσκάφος προκεχωρημένης εκπαίδευσης,[3] όμως στην πραγματικότητα επρόκειτο για πλήρως λειτουργικό μαχητικό. Το αρχικό πρωτότυπο, τοHe 49a, πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση το Νοέμβριο του 1932 και στην συνέχεια ακολούθησαν δύο ακόμα αεροσκάφη δοκιμών.[2]
Το He 49 εντάχθηκε σε παραγωγή ως He 51 για τηνLuftwaffe, η ύπαρξη της οποίας παρέμενε ακόμη μυστική, με τα πρώτα αεροσκάφη προπαραγωγής να παραδίδονται τον Μάιο του 1933.[4] Μαζικές παραδόσεις σε επιχειρησιακές μονάδες ξεκίνησαν τον επόμενο χρόνο.[4] Το He 51 ήταν διπλάνο συμβατικής σχεδίασης. Ήταν μεταλλικής κατασκευής και οι επιφάνειες του είχαν υφασμάτινη επικάλυψη. Προωθούνταν από κινητήραBMW VI και ήταν οπλισμένο με δύοπολυβόλα των 8 mm. Τα νέα μαχητικά αντικατέστησαν τα παλαιότερα διπλάναArado Ar 65 και αποτέλεσαν μαζί με ταArado Ar 68 τον κορμό της δύναμης μαχητικών τηςLuftwaffe εκείνη την περίοδο. Παρόλα αυτά το Heinkel ήταν ήδη παρωχημένο όταν ξεκίνησαν οι παραδόσεις του στις μονάδες: μετά από 150 αεροσκάφη της αρχικής έκδοσης, παρουσιάστηκε το τροποποιημένο He 51B και στην συνέχεια το αεροσκάφος εγγύς υποστήριξης He 51C.[2] Επίσης ολοκληρώθηκαν 46 υδροπλάνα-μαχητικά He 51B-2.[5]
Στις 6 Αυγούστου 1936 έφτασαν στηνΙσπανία τα πρώτα έξι He 51 προς υποστήριξη των Εθνικιστών.[6] Η 18η Αυγούστου ήταν η πρώτη μέρα που τα Heinkel συμμετείχαν ενεργά σε πολεμικές επιχειρήσεις και στέφθηκε με επιτυχία: τέσσερα μαχητικά των Δημοκρατικών καταρρίφθηκαν.[7] Οι παραδόσεις αεροσκαφών συνεχίστηκαν καθώς η σύρραξη εξελίσσονταν στον αιματηρόΙσπανικό Εμφύλιο. Συγκροτήθηκαν δύο Σμήνη με ισπανικά πληρώματα καθώς και ηΛεγεώνα Κόνδορ που ήταν επανδρωμένη από Γερμανούς "εθελοντές".[7] Η κατάσταση στον αέρα άλλαξε άρδην με την μαζική έλευση των σύγχρονωνσοβιετικών μαχητικώνPolikarpov I-15 καιPolikarpov I-16 στην Ισπανία.[8] Στο οπλοστάσιο των Δημοκρατικών προστέθηκε επίσης το ταχύβομβαρδιστικό αεροσκάφοςTupolev SB, που ήταν κατά 110 km/h ταχύτερο από το Heinkel.[9] Τα He 51 αποδείχθηκαν ολοσχερώς ανεπαρκή και τελικά ανέλαβαν νυκτερινές επιχειρήσεις.[10][9] Σταδιακά αξιοποιήθηκαν κυρίως για την υποστήριξη των χερσαίων δυνάμεων,[9][11] ενώ κύριο μαχητικό των Εθνικιστών έγινε για μεγάλο διάστημα το ιταλικόFiat CR.32, με την Λεγεώνα να επιστρέφει στις επιχειρήσεις με μαχητικά τον Απρίλιο του 1937 οπότε και παρέλαβε τα πρώταMesserschmitt Bf 109.[12]
Παρόλο που ως μαχητικό δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένο, το He 51 αποδείχθηκε πολύ χρήσιμο σαν αεροσκάφος εγγύς υποστήριξης. Ο περίφημος Βόλφραμ φον Ριχτχόφεν (Wolfram von Richthofen) αξιοποίησε την εμπειρία από την χρήση των He 51 στην Ισπανία για να αναπτύξει το επιχειρησιακό δόγμα και τις τακτικές αεροπορικής υποστηρίξεως των χερσαίων δυνάμεων που αποδείχθηκαν τόσο επιτυχείς στονΔεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.[13] Μετά το τέλος του πολέμου αριθμός αεροσκαφών παρέμεινε σε υπηρεσία με τηνΙσπανική Πολεμική Αεροπορία. ΗLuftwaffe απέσυρε όλα τα Heinkel από τις μονάδες μαχητικών μέχρι το 1938, ενώ αρκετά παρέμειναν σε χρήση ως εκπαιδευτικά για αρκετά χρόνια ακόμα.[1]
![]() | ΤαWikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα Heinkel He 51 |