Υπερκύτταρο ονομάζεται ηκαταιγίδα που χαρακτηρίζεται από την παρουσία ενόςμεσοκυκλώνα, δηλαδή ενός βαθέος, επίμονου περιστρεφόμενου ανοδικού ρεύματος αέρα.[1] Για το λόγο αυτό, οι καταιγίδες αυτές αναφέρονται μερικές φορές ωςπεριστρεφόμενες καταιγίδες.[2] Από τις τέσσερις ταξινομήσεις καταιγίδων (υπερκύτταρο, γραμμή λαίλαπας,πολυκύτταρο και μονοκύτταρο), τα υπερκύτταρα είναι στο σύνολό τους τα λιγότερο συχνά και έχουν τη δυνατότητα να είναι τα σφοδρότερα. Τα υπερκύτταρα συχνά απομονώνονται από άλλες καταιγίδες και μπορούν να κυριαρχήσουν τον τοπικό καιρό σε μήκος έως και 32 χιλιόμετρα. Τείνουν να διαρκούν 2-4 ώρες.
Τα υπερκύτταρα τοποθετούνται συχνά σε τρεις τύπους ταξινόμησης: Κλασικά, Χαμηλού υετού (LP) και Υψηλού υετού (HP). Τα υπερκύτταρα LP βρίσκονται συνήθως σε πιο άνυδρα κλίματα, όπως στις υψηλές πεδιάδες τωνΗνωμένων Πολιτειών, και τα υπερκύτταρα HP βρίσκονται συχνότερα σε υγρά κλίματα. Τα υπερκύτταρα μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε στον κόσμο υπό τις σωστές προϋπάρχουσες καιρικές συνθήκες, αλλά είναι πιο κοινά στιςΜεγάλες Πεδιάδες των Ηνωμένων Πολιτειών σε μια περιοχή γνωστή ωςΜονοπάτι των Σιφώνων (Tornado Alley) και στον Διάδρομο των Σιφώνων τηςΑργεντινής, τηςΟυρουγουάης και της νότιαςΒραζιλίας.
Είναι ο τύπος καταιγίδων υπεύθυνος για την, εκτός άλλων φαινομένων, δημιουργία των περισσότερωνσιφώνων που σημειώνονται. Ωστόσο, ακόμα και αν δεν εμφανιστούν σίφωνες, αυτές οι καταιγίδες μπορεί να είναι ιδιαίτερα βίαιες και καταστροφικές, λόγω σφοδρών ευθύγραμμωνανέμων ή λόγω πρόκλησης ξαφνικήςπλημμύρας-αστραπής.
