Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίςπαραπομπές.Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγέςχρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναιεπαληθεύσιμο. Το πρότυπο τοποθετήθηκε χωρίς ημερομηνία. Για τη σημερινή ημερομηνία χρησιμοποιήστε:{{χωρίς παραπομπές|13|02|2026}}
ΤοΟυέσσεξ (αγγλικά:Wessex) ήταν ένα από τα σημαντικότεραΑγγλοσαξονικά βασίλεια από τον 6ο αιώνα, οπότε και έγινε εισβολή τωνΣαξόνων στο νησί ως τον 9ο αιώνα, οπότε η ίδια η δυναστεία του Ουέσσεξ δημιούργησε το Αγγλικό κράτος.
Ιδρύθηκε από τονΚέρντικ, αρχηγό μιας φυλής ονομαζόμενηςGewisse, που στρατοπέδευσαν στονησί Γουάιτ, στα νότια τηςΒρετανίας, εισβάλλοντας στη χώρα. Το Ουέσσεξ περιελάμβανε ολόκληρη την νότιαΑγγλία κάτω από τον ποταμόΤάμεση, εκτός από τηνήσο Γουάιτ στα νότια που δεν κατακτήθηκε απόΣάξονες, αλλά απόΙούτους. Η κύρια πηγή καταγραφής γεγονότων είναι τοΑγγλοσαξωνικό χρονικό, που αναφέρει τον ερχομό του Κέρντικ στη Βρετανία το538. Ο Κέρντικ βασίλευσε στη φυλή 16 χρόνια, ως τον θάνατό του, οπότε τον διαδέχθηκε οΚινρίκ, γιος ή εγγονός του, τον οποίο με τη σειρά του διαδέχθηκε ο γιος τουΚιούλιν (581). Ο Κιούλιν ήταν ο πρώτος βασιλιάς με τον οποίο το Ουέσσεξ έγινε ισχυρό βασίλειο και ο δεύτερος από τους επτά αυτοκρατορικούς βασιλείς της Αγγλίας που αναφέρονται από τον γνωστό εκκλησιαστικό συγγραφέαΒέδα δύο αιώνες αργότερα. Ο Κιούλιν ανατράπηκε από τονΚεόλ (588), τον γιο του αδελφού του, Κάθα, και πέθανε τον επόμενο χρόνο. Τον Κεόλ διαδέχτηκε (597) ο αδελφός του,Κεολγούλφ, και αυτόν (611) ο ανιψιός του και γιος του Κεόλ,Κίνεγκιλς, που έφερε τονχριστιανισμό στους Σάξονες του Ουέσσεξ. Με τη βάπτιση του Κίνεγκιλς από τονεπίσκοποΜπιρίνους (630 –640), για πρώτη φορά συνέβημεταστροφή Αγγλοσάξονα βασιλιά στοΧριστιανισμό.
Ο γιος του Κίνεγκιλς,Κενβάλ, ξεκίνησε τη βασιλεία του, όταν διαδέχτηκε τον πατέρα του (642) ωςπαγανιστής. Ήταν σύμμαχος του βασιλιάΠέντα της Μερκίας, καθώς είχε παντρευτεί την αδελφή του, αλλά σύντομα την χώρισε και ο ισχυρός παγανιστής βασιλιάς της Μερκίας επιτέθηκε στη χώρα του και τον εξόρισε. Στην εξορία βρισκόμενος, ο Κενβάλ βαπτίστηκε και ο ίδιος Χριστιανός, ενώ αργότερα μετά τον θάνατο του Πέντα επέστρεψε και κυβέρνησε ως τον θάνατό του (674). Ακολούθησε μια σειρά βασιλέων στο Ουέσσεξ που δεν είχαν καμιά σχέση με τη γενεαλογική γραμμή του Κέρντικ, ως τονΚεντβάλα, που θεωρήθηκε μακρινός συγγενής και απόγονος της γενεαλογικής γραμμής. Ο Κεντβάλα βασίλευσε δύο χρόνια, στα οποία κατέκτησε τις περιοχές τουΣάσσεξ, τουΚεντ και την νήσο Γουάιτ. Παραιτήθηκε αφού πήγε για προσκύνημα στηΡώμη και σε λίγο πέθανε (688). Τον διαδέχθηκε ο ξάδελφος τουΙνέ, ο πρώτος μεγάλος βασιλιάς του Ουέσσεξ, βέβαιος απόγονος του Κέρντικ. Αυτός βασίλεψε 38 χρόνια, έκανε μια σειρά από νόμους και ίδρυσε την αρχιεπισκοπή τουΣέρμπορν. Πριν το τέλος της ζωής του, πήγε επίσης για προσκύνημα στη Ρώμη όπως ο προκάτοχός του. Τα επόμενα χρόνια το Ουέσσεξ έπεσε σε παρακμή, αφού το βασίλειο τηςΜερκίας είχε γίνει πανίσχυρο.
Οι τύχες του Ουέσσεξ αντιστράφηκαν προς το καλύτερο, όταν το802 έγινε βασιλιάς οΕγβέρτος του Ουέσσεξ, απευθείας απόγονος τουΊνζιλντ, αδελφού του βασιλιά Ινέ. Έτσι η δυναστεία του Κέρντικ επανήλθε οριστικά. Το (825) οΕγβέρτος κατήγαγε αποφασιστική νίκη κατά του βασιλιάΜπέορνγουλφ της Μερκίας στημάχη του Έλεντουν, όπου εξορίστηκε, ενώ κατέλαβε τοΚεντ, τοΈσσεξ και τοΣάσσεξ. Από εκείνη τη χρονιά, το Ουέσσεξ ήταν το κυρίαρχο Σαξονικό κρατίδιο σε ολόκληρη τηνΑγγλία. Το829 κατέλαβε και την Μερκία, εξορίζοντας τονΓουίγκλαφ, αλλά την επόμενη χρονιά ο Γουίγκλαφ ανακατέλαβε το βασίλειό του.
Από το835 δεχόταν συνεχείς επιθετικές επιδρομές από τουςΒίκινγκς, η πιο επικίνδυνη από τις οποίες έγινε το850 με 350 πλοία. Στη μάχη του Άκλεα, ο ίδιος και ο γιος του,Εθελγούλφ του Ουέσσεξ, σαν επικεφαλής του στρατού του τους συνέτριψαν, ενώ είχαν κατακτήσει όλα τα υπόλοιπα Σαξονικά βασίλεια. Τον Εγβέρτο διαδέχθηκε ο γιος του,Εθελγούλφ, ο οποίος είχε 5 γιους, που βασίλεψαν όλοι. Αφού πεθαίνοντας πρόωρα, κατέληξε το βασίλειο τελικά στον μικρότερο γιο του,Αλφρέδο. Ο Αλφρέδος έγινε τελικά ο πιο δοξασμένος βασιλιάς του Ουέσσεξ και ολόκληρης της μεσαιωνικής Αγγλίας, καθώς ήταν ο πρώτος βασιλιάς της ενωμένης Αγγλίας.
Μετά από πολλές ενοχλήσεις τωνΔανώνΒίκινγκς που είχαν καταλάβει προσωρινά τηνΜερκία, κατάφερε τελικά να τους διαλύσει (895), εξαφανίζοντας έστω και προσωρινά τον κίνδυνο των επιδρομών τους. Οι Δανοί είχαν νέα πανωλεθρία στην προσπάθειά τους να καταλάβουν τη Μερκία και αργότερα στημάχη του Τέτενχολ (910) από τον γιο του Αλφρέδου,Εδουάρδο τον Πρεσβύτερο, ενώ ο Εδουάρδος ανακατέλαβε οριστικά διαλύοντας το βασίλειο της Μερκίας (918), με τον θάνατο της μεγάλης αδελφής του που ήταν προσωρινή ηγεμόνας διορισμένη από τον πατέρα της.
