Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίςπαραπομπές.Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγέςχρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναιεπαληθεύσιμο. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 12/07/2019.
Ζαν Ντιμπιφέ
Όνομαστη μητρικήγλώσσα
Jean Dubuffet (Γαλλικά)
Ψευδώνυμο
Jan du qu[1], J. Dubufe[1] και Louis-Léon Bendy[1]
ΟΖαν Ντιμπιφέ (Jean Phillipe Arthur Dubuffet,31 Ιουλίου1901 -12 Μαΐου1985) ήτανΓάλλοςζωγράφος,γλύπτης, συγγραφέας και συλλέκτης. Υπήρξε ο εισηγητής του όρου τηςωμής τέχνης (γαλλ.art brut) με σημαντική συνεισφορά στην ανάδειξη του συγκεκριμένου καλλιτεχνικού είδους.
Ο Ντιμπιφέ γεννήθηκε στις31 Ιουλίου1901 στηΧάβρη, γιος εύπορης οικογένειαςοινεμπόρων. Σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, εγκατέλειψε τη γενέτειρά του με σκοπό να σπουδάσειζωγραφική στοΠαρίσι. Φοίτησε μόλις για έξι μήνες στηνΑκαδημία Ζυλιάν, την οποία εγκατέλειψε προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του αυτόνομα και να εργαστεί, ενώ το επόμενο διάστημα ανέπτυξε παράλληλο ενδιαφέρον στηλογοτεχνία, τιςγλώσσες και τημουσική. Το1924, εγκατέλειψε τη ζωγραφική, αμφισβητώντας έντονα την αξία της ίδιας της τέχνης, και ταξίδεψε στοΜπουένος Άιρες, όπου παρέμεινε για μία περίοδο τεσσάρων μηνών. Τον επόμενο χρόνο επέστρεψε στη Χάβρη και ξεκίνησε να εργάζεται στην επιχείρηση του πατέρα του.
Jardin d'émail (1974), λεπτομέρεια από κατασκευή του Ντιμπιφέ, συνολικής επιφάνειας 600 τετρ. μέτρων, Rijksmuseum Kröller-Müller, Otterlo, ΟλλανδίαJean Dubuffet, 1960.
Στις αρχές της δεκαετίας του1930, ανανεώθηκε το ενδιαφέρον του για τη ζωγραφική, στην οποία όμως αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά μετά το1942. Η πρώτη του ατομική έκθεση πραγματοποιήθηκε το1944 στο Παρίσι, προσελκύοντας το ενδιαφέρον των ποιητώνΠωλ Ελυάρ καιΑνρί Μισώ, καθώς και του κριτικού Jean Paulhan (1884–1968). Τον επόμενο χρόνο ταξίδεψε στηνΕλβετία αναζητώντας καλλιτέχνες και έργα που θα συνέθεταν το είδος τηςωμής τέχνης, όπως ο ίδιος αποκαλούσε, προϊόν κυρίως έγκλειστων σε ψυχιατρικά ιδρύματα που απείχε από τα καθιερωμένα αισθητικά πρότυπα. Ο Ντιμπιφέ διέκρινε στηντέχνη του περιθωρίου μία αυθεντική δημιουργική παρόρμηση, ικανή να παράγει σημαντικά έργα τέχνης. Το1947 πούλησε την επιχείρησή του και τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε τρία ταξίδια στηΣαχάρα και πολυάριθμες εκθέσεις, μέσα από τις οποίες απέκτησε διεθνή φήμη και αναγνώριση. Στα πλαίσια της έκθεσης έργων του στο Σικάγο (1951), πραγματοποίησε διάλεξη με τίτλοΘέσεις Αντικουλτούρας (Anticultural Positions), ένα είδος ατομικού μανιφέστου, προβάλλοντας τις αντιλήψεις του ενάντια στα καθιερωμένα πρότυπα της δυτικής τέχνης. Στη δεκαετία του1960, πειραματίστηκε με τη μουσική σύνθεση, ολοκληρώνοντας ορισμένους εκκεντρικούς μουσικούς δίσκους. Το1962, ξεκίνησε η σημαντικότερη ίσως δημιουργική περίοδός του, κατά την οποία ολοκλήρωσε μία σειρά έργων που αναφέρονται με το γενικό τίτλο «κύκλος Hourloupe». Τα επόμενα χρόνια ολοκλήρωσε επίσης αρκετές αρχιτεκτονικές κατασκευές και γλυπτά, μεταξύ των οποίων και ηΟμάδα των τεσσάρων δέντρων (Groupe de quatre arbres) στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, έργο που ολοκληρώθηκε το1972 κατά παραγγελία. Μετά την ίδρυση του Ιδρύματος Ντιμπιφέ (Dubuffet Foundation) στην περιοχή Périgny-sur-Yerres το Νοέμβριο του1974 και μέχρι το τέλος της ζωής του, ο Ντιμπιφέ παρέμεινε δραστήριος και συνέχισε το έργο του, επιστρέφοντας στη ζωγραφική και το σχέδιο. Πέθανε στις12 Μαΐου του1985, στοΠαρίσι.