SanTeofalu. SantuIviu.
Teofalu hè natu in Corti u 30 uttobre di l'annu 1676, figliolu d'Antone di i Signori è di Maria Maddalena Arrighi. U so nome era Biasgiu. Hà pigliatu u nome di Teofalu quand'ellu si hè fattu frate, à 17 anni, u 17 sittembre 1693.
L'annu dopu, Teofalu partia per l'Italia. Da u 1694 à l'annu 1700, hà studiatu a filosufia è a teolugia. Fattu prete in Napuli in u 1699, si appruntava à fà da prufessore quand'ellu rinunciò per via di una cascatura chì u lasciò sciancu pè a vita. Si n'andò in un Ritiru, unu di issi cunventi franciscani duve a regula era più severa chè in altrò è duve i frati praticavanu a sulitutine.
In u 1730, hà 54 anni. Di nuvembre, u Ministru generale di l'Ordine u manda in Corsica per facci un Ritiru. Quand'ellu sbarca facia quasi un annu chì i Corsi si eranu rivultati contru à Genuva.Trasfurmà un cunventu in Ritiru, ùn era facile chì i Franciscani di Corsica ùn avianu l'abitutine di campà rinchjusi, è ùn ci tenianu. A li prova in Caccia, à u Viscuvatu è in Cervioni. Nimu accetta. In fine li riesce di trasfurmà u cunventu di Zuani.
In u 1734, Teofalu volta in Italia. In Toscana, face un Ririru in Fucecchio. Hè mortu in issu cunventu u 19 maghju 1740. Hè statu beatificatu u 19 ghjennaghju 1896 è canunizatu u 28 ghjugnu 1930.
Etimolugia: da u gr. "theos" (diu) è "philos" (chì tene caru).
Nomi: Offy, Teofalu, Teofil, Teofila, Teofilia, Teofilo, Teofilu, Theofil, Theophil, Theophila,Théophile, Theophilia, Theophilus.
Paesi è cità: Corti, Miomu.
Iviu, natu in u 1253, mortu in u 1303, hè u più pupulare di i santi brettoni. Urdinatu pretu, hà fattu quattru anni u ghjudice ecclesiasticu à u capilocu, sei anni u curatu di una piccula parochja, è po si hè ritiratu in un castellettu chì u bahbu li avia lasciatu. Ci allugiava vechji è zitelli abbandunati è facia l'avucatu pè a povera ghjente.
Un terzettu latinu dice: "Sant'Iviu era brettone. Era avucatu è, creditemi puru, ùn era mica ladru".
A riputazione di ladru fatta à l'avucati, ùn esistia micca chè in Brettagna. Mgre di aFoata hà scrittu:
Si trova un santu frà tutti l'avucati.Ma in u so uffiziu cantavanu li frati:Advocatus et non latroRes miranda ! tutti ladri !Unu santu si ci fùMa fù solu è ùn ci hè più.
Etimolugia: da u germ. "iv" (u tassu)
Nomi: Eozen, Erwan, Iefke, Iv, Iva, Ivain, Ivar, Iven, Iver, Ivetta, Iviu, Ivka, Ivo, Ivona, Ivonne, Ivonou, Iwo, Nonna, Von, Vonne, Vonnie, Yeun, Yf, Yft, Youna,Yun, Yve, Yveline, Yves, Yvette, Yvon, Yvona, Yvonne, Yvonnick.
Paesi è cità: Renne (S. Ivone).
Prutezzione: avucati, nutari, usceri.