Republika Kongo dobila je ime porijeci Kongo,[2] čije ime potječe odKonga, kraljevineBantua koja je zauzimala svoja ušća u vrijeme kada su jePortugalci otkrili 1483.[3] ili 1484.[4] Ime kraljevstva izvedeno od njegovog naroda,Bakongo, endonim za koji se kaže da znači "lovci" (naKongo jeziku:mukongo,nkongo).[5]
U periodu kada ga je koloniziralaFrancuska, bio je poznat kaoFrancuski Kongo ili Srednji Kongo. Da bi se razlikovao od susjedneDemokratske Republike Kongo, ponekad se nazivaKongo (Brazzaville) iliKongo-Brazzaville.Brazzaville potječe od osnivača kolonije,Pierrea Savorgnana de Brazza,italijanskog plemića čija se titula odnosila na gradBrazzacco, u općiniMoruzzo, čije je ime izvedeno odlatinskogBrattius iliBraccius, a oba znače "ruka".[6]
Najstariji tragovi ljudskog prebivanja na području Konga datiraju izpaleolita. Kongo su prvobitno naseljavaliPigmejci. Nakon njih se doseljavaju pripadnici Bantu naroda. U17. vijeku Kongo otkrivajuPortugalci, te uspostavljaju svoju vladavinu.[7] Međutim, u drugoj polovini18. vijeka u borbu za vlast nad Kongom se uključujuBelgija iFrancuska.
1880. godine francuski istraživačPierre Sagorgnan de Brazza sklopio je sporazum sa plemenomBateke o priznanju francuskog protektorata na području donjeg tokarijeke Kongo. Vlast Francuza nad ovim područjem se postepeno širila prema unutrašnjosti, te su njeni posjedi, zajedno s Gabonom, sjedinjeni u kolonijuFrancuski Kongo. 1903. godine mijenja ime uSrednji Kongo. 1908. godine Francuzi formirajuFrancusku Ekvatorijalnu Afriku (AEF) koja je uključivalaSrednji Kongo,Gabon,Čad iUbangi-Shari (današnjaCentralnoafrička Republika). Francuzi određujuBrazzaville za glavni grad.[8] Ekonomski razvoj tokom prvih 50 godina kolonijalne vladavine u bio je usmjeren na eksploataciju prirodnih resursa.
Za vrijeme nacističke okupacije Francuske tokomDrugog svjetskog rata, Brazzaville je funkcionisao kao simbolički glavni gradSlobodne Francuske između 1940-1943. Brazzavillska konferencija iz 1944. godine najavila je velike reforme u francuskoj kolonijalnoj politici. Kongo dobija lokalno zakonodavstvo nakon usvajanja ustava iz 1946. godine kojim je uspostavljenaFrancuska Četvrta Republika.
Nakon revizije francuskog ustava iz 1958. godine kojim je uspostavljenaFrancuska Peta Republika, AEF raspušta svoje sastavne dijelove, od kojih svaka postaje samostalna kolonija u okviruFrancuske zajednice. Tokom ovih reformiSrednji Kongo postaje poznat kaoRepublika Kongo. 1959. godine objavljuje svoj prvi ustav.[9] Antagonizam između pristalicaJacquesa Opangaulta iFulberta Youloua rezultirao je niz nemira koji su izbili u glavnom gradu u februaru 1959. godine.[10]
Kongo je dobio nezavisnost15. augusta 1960. godine. Fulbert Youlou je vladao kao prvi predsjednik zemlje sve dok suparničke političke stranke nisu digle trodnevni ustanak nakon kojeg je svrgnut. Nakon toga vojska Konga nakratko preuzima vlast nad zemljom te uspostavlja privremenu vladu na čelu saAlphonse Massamba-Débatom.
Prema ustavu iz 1963. godine Massamba-Débat je izabran za predsjednika na petogodišnji mandat.[8] Tokom njegove vladavine usvojen je "naučni socijalizam" kao ustavna ideologija zemlje. 1965. godine Kongo uspostavlja međunarodne odnose saSovjetskim Savezom,Narodnom Republikom Kinom,Sjevernom Korejom iVijetnamom. Massamba-Débat nije uspio ujediniti različite institucionalne i ideološke frakcije, te njegom režim naglo završava vojnim udarom u augustu 1968. godine.
Marien Ngouabi, koji je učestvovao u vojnom udaru preuzima vlast nad državom 31. decembar 1968. godine. Godinu dana kasnije predsjednik Ngouabi je Kongo proglasio prvom Afričkom "narodnom republikom". 16. marta 1977. godine Ngouabi je ubijen. 11 članova Vojnog odbora je imenovano u vladu na čelu saYhombi-Opangom kao predsjednikom republike. Dvije godine kasnije Yhombi-Opango je prisiljen da odstupi s vlasti, a novi predsjenik postajeDenis Sassou Nguesso.
Sassou Nguesso je približio zemlju državamaIstočnog bloka, te potpisuje dvadesetogodišnji pakt prijateljstva sa Sovjetskim Savezom. Tokom godina Sassou se više oslanjao na političku represiju, a manje nad patronatom da održi svoju dikraturu.
Pascal Lissouba, koji je postao prvi izabrani predsjednik (1992-1997) u periodu višestranačke demokratije pokušao je da sprovede ekonomske reforme uz podrškuMMF-a. U junu 1996. godine MMF je odobrio trogodišnji plan za razvoj zemlje vrijedan 100 miliona američkih dolara. Međutim, naredne godine izbija građanski rat.
![[icon]](/mt/?noimg=&dark=on&url=https%3a%2f%2fbs.wikipedia.org%2f%2fbs.wikipedia.org%2fwiki%2fDatoteka%3aWiki_letter_w_cropped.svg)
.svg)
