Osman postaje vođa svog malehnog plemena poslije smrti ocaErtugrula 1281. Cijela njegova tadašnja teritorija čini malehno seloSogut koje se nalazi na graniciBizanta i seldžučkog rumskog sultanata. Iz tog sela su se vršili povremeni pljačkaški napadi na bizantijsku teritoriju.
Da li se to selo nalazila unutar granica Bizantije ili ne to danas niko nije u stanju sa sigurnošću tvrditi, ali do definitivnog nastanka države dolazi u trenutku kada lokalni bizantijski vojni zapovjednik priznaje Osmana za svog vladara u zamjenu za položajvezira. Zbog tako izražene prvobitne pomoći djeca togGrka su postala praktično nedodirljiva pa su obavljala poslove veziraOsmanskog Carstva do padaKonstantinopola.
Iznenađujuće teritorijalno napredovanje ove male grupe Turaka je poslije 15 godina stiglo da nesposobnog bizantijskog caraAndronika II koji se početkom14. vijeka odlučuje beznovca unajmiti plaćeničku vojsku koja pobjeđujeTurke do trenutka svoje pobune koja ostavljaMalu Aziju na milost i nemilost Osmanu.
Ipak svi veći tamošnji gradovi su bili veoma dobro utvrđeni tako da niti jedan nije pao prije smrti Osmana I koji je naslijeđen od svog sinaOrhana.
