Nauka iliznanost (latinski:scientia = znanje;grčki:λογος – logos = nauka, znanje, znanost, učenje) je sistem sređenih i sistematiziranih znanja o nama i (materijalnom i nematerijalnom) svijetu koji nas okružuje. To je obimna i opsežna skupinainformacija i o nekom subjektu, ali se ta riječ posebno koristila za informacije o fizičkomuniverzumu. Kako se znanje povećavalo, pojedine metode su se dokazale pouzdanije nego neke druge, i danas su naučne metode standard za nauku. Naučni metod objedinjuje korištenje pažljivog posmatranja, eksperimente, mjerenja,matematiku, i ponavljanje.
Prema standardnim rječnicima,[1] nauka je sistematski poduhvat koji stvara i organizira znanja u obliku objašnjenja i teorijskih predviđanja oUniverzumu (svemiru).[2]
Moderna nauka je otkriće, kao i izum. To je otkriće da priroda općenito djeluje dovoljno ustaljeno da se može opisati zakonima, čak imatematičkim. Naučnim istraživanjima je potrebnotehničko osmišljavanje, apstrakcije, aparati i organizacija za izlaganje rezultata koje liči na pravno opisivanje.[3][4]
U starijim i usko povezanim značenjima, nauka se također odnosi na takvu cjelinu znanja koja se može racionalno objasniti i pouzdano primijeniti. Djelatnik u oblasti nauke je poznat kaonaučnik.
Da bi se uzeo u razmatranje sa naučnog stanovišta,objekat posmatranja mora biti podvrgnut ponovljenim testiranjima od strane nezavisnih posmatrača. Korištenje naučnih metoda za dostizanje novih otkrića se naziva naučno istraživanje, i ljudi koji rade ta istraživanja se zovu naučnici. U užem smislu, nauka se naziva eksperimentalnom, dok je svrha primijenjene nauke, odnosno inžinjerstva, praktično upotrebljavanje naučnog znanja.Naučne hipoteze su edukovani prijedlozi objašnjenja fenomena ili razumne pretpostavke o prirodi univerzuma.
Naučna teorija jehipoteza koja je potvrđena ponovljenim promatranjima i mjerenjima. Naučne teorije su obično date kaomatematičke forme, i uvijek su podložne odbacivanju ako ih budući eksperimenti opovrgnu. U modernom svijetu, naučna istraživanja su najvažnije aktivnosti svih razvijenih država, i od naučnika se očekuje da objave svoja otkrića u referentnimčasopisima, naučnim periodicima gdje suci provjeravaju fakte u članku, prije nego što se on objavi. Čak i poslije objavljivanja, nove naučne ideje nisu općenito prihvaćene dok se rad ne ponovi.Naučna pismenost je sposobnost opće populacije da razumije osnovne koncepte koji se odnose na nauku.
Naučna polja su uobičajeno podijeljena na dvije osnovne grupe: prirodne nauke, koje proučavaju prirodne pojave (uključujući i život u biološkom smislu) i socijalne nauke, koje proučavaju ljudsko ponašanje i društva.
Matematika, koja je uvrštena kao formalna nauka, ima i sličnosti i razlike sa prirodnim i društvenim naukama. Formalna nauka je vitalna za empirijske nauke. Velika dostignuća u formalnim naukama obično dovode i do velkih dostignuća u empirijskim naukama. Formalne nauke su ključne u nastanku hipoteza, teorija i zakona, kako u otkrićima, tako i u opisivanju kako nešto radi (u prirodnim naukama), i u saznavanju kako ljudi misle i djeluju (u socijalnim naukama).
↑Wilson E. O. (1998): Consilience: The unity of knowledge, Vintage Books, New York,ISBN0-679-45077-7.
↑Heilbron J. L., Ed (2003): The Oxford Companion to the history of modern science. Oxford University Press, New York,ISBN0-19-511229-6.
↑"science".Merriam-Webster Online Dictionary.Merriam-Webster, Inc. Pristupljeno 16. 10. 2011.a: knowledge or a system of knowledge covering general truths or the operation of general laws especially as obtained and tested through scientific method; b: such knowledge or such a system of knowledge concerned with the physical world and its phenomena: natural science
