| Antimüllerovski hormon | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Identifikatori | |||||||
| Simbol | AMH | ||||||
| Alt. simboli | MIS | ||||||
| NCBI gen | 268 | ||||||
| HGNC | 464 | ||||||
| OMIM | 600957 | ||||||
| RefSeq | NM_000479 | ||||||
| UniProt | P03971 | ||||||
| Ostali podaci | |||||||
| Lokus | Hrom. 19p13.3 | ||||||
| |||||||
Antimüllerovski hormon[1] je dimerniglikoprotein koji inhibira razvojMullerovih kanala u muškomembrionu. Kanal je imenovan po otkrivaču Johannesu Peteru Mülleru. Hormon se označava i kaoMüllerovski inhibitorni faktor (MIH),Müllerovski inhibitorni hormon (HIM) iliMüllerovska inhibitorna supstanca (MIS). Ovajglikoproteinhormone structurno je srodaninhibinu i aktivinu iz superporodicebeta fakrora rasta, koji imaju ključnu ulogu u diferencijaciji rasta ifolikulogenezi.[2]
Supstanca koju proizvode postnatalneSertolijeve i postnatalnegranulozne ćelije, čija procjena može biti korisna za otkrivanjetestisnog tkiva i njegovu pretpubertetsku procjenu funkcije i u potrazi za tumorima granuloznih ćelija kod odraslih.
AMH je proteinski hormon strukturno povezan sainhibinom i aktivinom i član je porodice transformirajućihfaktora rasta (TGF-β). Prisutan je uribama,gmizavcima,pticama,torbarima isisarima saposteljicom. AMH je proteinski dimerniglikoprotein samolarnom masom od140kDa.[3] Molekukla sadrži dvije identične podjedinice vezane sulfidnom mostovima, sa karakterisičnimN-krajnjim (pro-region) iC-krajnjim dimerima.[2] AMH se veže za svoj tip 2 receptoraAMHR2, koji fosforilizira receptor tipa I, prekoTGF-beta signalizirajućeg puta.[2]
Kod ljudi, gen za antimullerovski hormon je "AMH", koji se nalazi nahromosomu 19, pozicija 19p13.3, dok gen "AMH-RII" kodira receptor nahromosomu 12.[4][5]
Kod sisara, tokom embriogeneze, antimullerovski hormon izlučuju Sertolijeve ćelije u testisima muškog ploda i sprečavaju razvoj interoternih Mullerovih kanala ili drugih mullerovskih struktura. Učinak je ipsilolateralni, što znači da se suzbijanje mullerovskog razvoja javlja u svakom testisu na istoj strani. Kod ljudi, ova aktivnost se odvija tokom 8. sedmice trudnoće.[6]. U embriogenezi ženskog ploda, odgovoran za razvojvagine,maternice,cerviksa ijajovoda. Količina hormona koja se može izmjeriti u krvi varira ovisno o dobi i spolu. Djeluje u interakciji sa specifičnim receptorima na površini ciljnih ćelija. Najpoznatiji i najspecifičniji efekt, posredovan putem njegovih receptora tipa II, uključujeprogramiranu ćelijsku smrt (apoptozu) ciljne ćelije (fetusnog Müllerovog kanala).
Iako je razina antimullerovski hormona kod muškaraca mjerljiva tokom djetinjstva i odrasle dobi, kodžena se ne može otkriti dopuberteta. Ujajnicima, ovaj hormon se ispoljava u granuloznim ćelijama, tokom reproduktivne dobi i kontrolira formiranje primarnih folikula, inhibirajući prekomjernu folikulsnku aktivacijuFSH–hormonom. Također ima ulogu u folikulogenezi, a neki ga predlažu kao mjeru za neke aspekte funkcije jajnika, korisnu u uvjetima pristupa kao što susindrom policističnih jajnika iprezrelosno zatajenje jajnika.[7][8] Some authorities suggest it is a measure of certain aspects of ovarian function,[9][10]
Proizvodnja antimuulerovskog hormona u Sertolijevim ćelijama u testisima ostaje visoka tokomdjetinjstva, ali je smanjena na nizak nivo tokom puberteta i odrasle dobi. Mjerenja razine ovog hormona su se široko koristila posljednjih godina za procjenu prisustva i funkcije testisa kod dječaka sa određenim abnormalnostima i spolnom diferencijacijom. Functional AMH receptors have also been found to be expressed in neurons in the brains of embryonic mice, and are thought to play a role in sexuallydimorphic brain development and consequent development of gender-specific behaviours.[11]
Kodmuškaraca, neadekvatnaembrionska aktivnost AMH-a može dovesti do trajnog sindroma Müllerovog kanala (PMDS), gdje je prisutna rudimentnamaternica, atestisi su obično neodorađeni. AMH-RII gen za njegove receptore obično je abnormalan.[12]
Studija objavljena u časopisuNature Medicine pronašla je vezu između hormonske neravnoteže u maternici isindroma policističnih jajnika (PCOS), posebno prenatalne izloženosti antimullerovskom hormonu (AMH).[13] U jednoj studiji, istraživači su trudnim miševima ubrizgali AMH-om tako da su imali višu od normalne koncentracije hormona. Nakon toga okotile su se kćeri koje su kasnije razvile slične sklonosti ka sindromu policističnih jajnika. Uključuju probleme s plodnošću, odgođenim pubertetom i neredovitomovulacijom. Da bi to preokrenuli, istraživači su dozirali policističnim miševimacetroreliks, nakon čega su simptomi nestajali. Ovi eksperimenti bi trebali biti potvrđeni na ljudima, ali mogli bi biti prvi korak u razumijevanju odnosa između sindroma policističnog jajnika i antimullerovskog hormona.
Referentni opsezi za antimelerovski hormon, kako je procijenjeno iz referirajuće grupe uSjedinjenim državama, su kako slijedi, za vrijednosti mase:
For molar values: Derived from mass values using 140,000 g/mol, as given in:
Žene:
| Dob | Jedinica | Vrijednost |
|---|---|---|
| Mlađi od 24 mjdsedca | ng/mL | >5 |
| pmol/l | Less than 35 | |
| 24 mjeseca – 12 godina | ng/mL | >10 |
| pmol/l | >70 | |
| 13–45 godina | ng/mL | 1 do 10 |
| pmol/l | 7 do 70 | |
| <45 godina | ng/mL | > 1 |
| pmol/l | >7 |
Muškarci:
| Dob | Jedinica | Vrijednost |
|---|---|---|
| Mlađi od 24 mjeseca | ng/mL | 15 do 500 |
| pmol/l | 100 do 3.500 | |
| 24 mjeseci – 12 godina | ng/mL | 7 do 240 |
| pmol/l | 50 do 1.700 | |
| >12 godina | ng/mL | 0,7 do 20 |
| pmol/l | 5 do 140 |
Mjere AMH mogu biti manje precizne ako osobi kojoj se mjeri nedostajevitamina D.[14] Treba imajti na umu da se muškarci rađaju s višim razinama AMH u odnosu na žene, kako bi se inicirala spolna diferencijacija, a kod žena, razina AMH s vremenom opada, jer se i plodnost smanjuje.
Antimullerovski hormon je i sintetiziran. Njegova sposobnost da inhibira rast tkiva izvedenog iz Mullerovih kanala pobudila je nade u liječenju različitih vrsta bolesti, poput endometrioze, adenomioze iraka maternice.
|name-list-format= zanemaren (prijedlog zamjene:|name-list-style=) (pomoć)