Abd el Kader[1][2] (6. septembar 1808 – 26. maj 1883) bio jealžirskiemir, vjerski i vojni lider otporafrancuskoj kolonijalnoj invaziji tokom sredine 19. vijeka. Kao islamski učenjak, postao je vođa koji je okupio alžirska plemena koja su se tokom dužeg perioda sa velikim uspjehom borila protiv, u to vrijeme jedne od najmoćnijih vojnih silaEvrope.
Njegov dosljedan odnos prema onome što se u današnje vrijeme naziva zaštita ljudskih prava, naročito u pogledu zaštite njegovih kršćanskih protivnika, izazvalo je široko divljenje, a njegova ključna intervencija za spašavanje kršćanske zajedniceDamaska od masakra 1860. donijela mu je počasti i nagrade iz cijelog svijeta. Njegovi napori da se Alžir ujedini u borbi protiv stranih okupatora predstavili su ga kaomodernogJugurta,[3]numidijskog kralja, a njegova sposobnost da kombinira vjersku i političku vlast dovela je do toga da mu se dodijeli naziv "Sveti među prinčevima, princ među svecima".[4]
Zarobljen je 21. decembra 1847, a u zarobljeništvu je ostao sve do 1852. Posljednje godine života boravio je uSiriji, a umro u Damasku.
