Rođen je za vrijeme vladavine svoje pranane,kraljice Viktorije, kao drugi sinprinca Georgea iprinceze Mary, tada vojvode i vojvotkinje od Yorka. Njegov otac je bio drugi sinEduarda iAleksandre, tada princa i princeze od Velsa. Datum njegovog rođenja poklapao se sa datumom smrti njegovog pradede,princa Alberta. Kraljica Viktorija je zato zatražila da njen novorođeni praunuk bude nazvanAlbert. U trenutku rođenja princ Albert je bio četvrti u nasljednom nizu, iza svog dede, oca i starijeg brata.
Godine1910, devet godina nakon smrti kraljice Viktorije, umro je kralj Edvard VII, Georgev dedo, te je Georgev otac postao kralj George VI, a najstariji mu brat postao je princ od Velsa.
Bio je bolešljivo i plašljivo dijete. Georgevi roditelji bili su isključeni iz sinovljeg obrazovanja, koje je bilo povjeravano raznim guvernatama, kao što je bio običaj među ondašnjomaristokratijom. Kao što je bilo uobičajeno među muškim članovima britanske kraljevske porodice, princ Albert je završio vojnu školu.
Godine1914. počeo je služiti vojsku uPrvom svjetskom ratu, ali je godine1916. povučen zbogulcerozne lezije želuca. Po završetku rata studirao jehistoriju iekonomiju. Tada počinje preuzimati odgovornosti koje je nosio kao član kraljevske porodice. Mijenjao je oca na turnejama i posjetama fabrikama i rudnicima, te je zato postao poznat kao "Industrijski princ". Nije, međutim, bio dobar u držanju govora, što ga je, zajedno sa problemima sa mucanjem i stidljivim karakterom, bacalo u sjenu starijeg brata.
George je sebi, u vremenu kada se od prinčeva još uvijek očekivalo da ožene princeze, dao popriličnu slobodu pri izboru mladenke. Godine1920. upoznao jeElizabeth Bowes-Lyon, kćerku 14. grofa od Strathmorea, koja je, uprkos svom porijeklu odRoberta I Škotskog iHenrika VII Engleskog, prema britanskom zakonu smatrana običnom građankom. Elizabeth je odbila dvije prinčeve prošnje, da bi na kraju pristala i udala se za njega26. aprila1923. godine uopatiji Westminster. Brak princa i princeze George smatran je korakom prema modernizaciji monarhije i gledan je sa odobravanjem naroda. Nakon vjenčanja, vojvoda i vojvotkinja od Yorka dobili su vlastitu rezidenciju uLondonu, gdje su živjeli relativno zatvoreno. Iz njihovog braka rođene su dvije kćerke:princeza Elizabeta iprinceza Margareta.
Uz pomoć supruge riješio je problem mucanja i oslobodio se straha od držanja govora pred masama. Svoj prvi govor nakon uspješnih terapija održao je uCanberri, uAustraliji.
Dana20. januara1936. godine umro je Georgev otac i kruna je automatski otišla u ruke njegovog brata, a princ Albert mu je bio presumirani nasljednik. Novi kralj,Edvard VIII, nije dobio podršku svojih savjetnika kada im je dao do znanja da namjerava oženiti svoju dotadašnju ljubavnicu, dva puta razvedenu AmerikankuWallis Warfield. Kada mu je rečeno da britanski narod neće prihvatiti Amerikanku sa dva živa bivša muža za svoju kraljicu, Edvard VIII je odlučio abdicirati. Princ Albert nije želio prihvatiti krunu, ali je, bez obzira na svoje želje, postao kralj11. decembra1936. godine kada je njegov brat potpisao dokumente o svojojabdikaciji.
Po dolasku na tron, dotadašnji princ Albert, uzeo je ime George VI, u želji da označi kontinuitet vladavine svoga oca i da vrati povjerenje u monarhiju. Prva odluka novog kralja bila je da svom bratu i njegovoj ženi da titulu vojvode i vojvotkinje od Windsora, ali je odbio omogućiti svojoj novoj snasi oslovljavanjeKraljevska Visost.
Krunidba novog kraljevskog para održana je12. maja1937. godine, na datum koji je prvobitno bio određen za neodržanu krunidbu njegovog brata. Odmah nakon krunidbe kralj se sa porodicom preselio uBuckinghamsku palaču, zvaničnu rezidenciju britanskog monarha. Početak Georgeve vladavine obilježen je osjećajem dolaska novog rata u Evropi, pa je glavni kraljev cilj bio podržavanje anti-nacističke politike premijeraNevillea Chamberlaina i njegovih stavova premaAdolfu Hitleru.
Kraljevska porodica, na insistiranje kralja Georgea i kraljice Elizabeth, ostala uLondonu tokom cijelogDrugog svijetskog rata. Predlagana je evakuaciju uKanadu, ali kralj i kraljica su odbili, te odlučili ostati i pružati stalnu moralnu podršku britanskom narodu.
George VI je tokom svoje vladavine doživio ubrzani raspad Britanske imperije. Bivši dominioni postali su suverena kraljevstva koja su sačinila krunske zemlje Commonwealtha. Iz Commonwealtha su tokom Georgeve vladavine izašliJordan (1946. godine),Burma iPalestina (1948. godine),Irska (1949. godine) iIndija (1950. godine). George se po izlasku Irske i Indije iz Commonwealtha odrekao titula kralja Irske (titule koju je uveoHenrik VIII Engleski) i cara Indije (koju je uvela njegova pranana Viktorija), te ostao posljednji nosilac tih titula.
Kraljevo zdravlje počelo se pogoršavati. Strastveni pušač, obolio je odraka pluća i arteriosklerioze. Umro je6. februara1952. godine, a naslijedila ga je najstarija kćerka,Elizabeta II.
↑Južnoslavenski ekvivalenti imenaGeorge suĐuro,Juraj,Đorđe iGeorgije, ali imena britanskih kraljeva u svakodnevnoj upotrebi najčešće ostaju nepromijenjena.
.jpg)
