Пекарыевыя (Tayassuidae) — сямействаняжвачныхпарнакапытныхмлекакормячых. Раней залічваліся да сямействасвінняў.
Пекары яшчэ ўэацэне, 50 мільёнаў гадоў таму, аддзяліліся ад свінняў і з ніжнягаалігацэна незалежна развіваліся ў Новым Свеце. У Паўднёвую Амерыку перабраліся толькі 9 мільёнаў гадоў таму, калі сфармаваўсяПанамскі перашыек. У Еўропе і Азіі пекары таксама вадзіліся, але зніклі ў ніжнім пліяцэне.
Даўжыня да 115 см, вышыня ў карку да 57 см, маса да 50 кг. Афарбоўка шэра-карычневая. Па знешнім выглядзе падобны дадзікоў, але больш лёгкага целаскладу. Ногі тонкія, на пярэдніх 4, на задніх 3 пальцы. На крыжы ёсць залоза тыпу мускуснай.
Падзяляюцца на 2 роды, адрозніваюцца 3 віды:ашыйнікавы пекары (Pecari tajacu), белабароды пекары (Tayassu pecari) і чакскі пекары (Catagonus wagneri). Пашыраны ў Амерыцы. Жывуць у разнастайных ландшафтах, ад засушлівых месцаў да вільготных трапічных лясоў. Трымаюцца групамі да 100 галоў і больш.
Усёедныя.
Палігамы. Нараджаюць 1—2 (зрэдку да 4) дзіцяняці.
Аб’ект палявання.
Чакскі пекары занесены ў Чырвоную кнігу МСАП.
