Панкратыён (настаражытнагрэчаскай мове πανκράτιον, адпан – поўная, ўсеагульная, ікратос - сіла, моц; улада) – спартыўная дысцыпліна ўСтаражытнай Грэцыі, якая была сумессюбокса ібарацьбы, уключаная ў праграмустаражытных Алімпійскіх гульняў у648 годзе да н. э.
Пераможаны барэц сігналізаваў сваю здачу падняццем рукі. Паводле гістарычных крыніц, большасць паядынкаў у панкратыёне канчалася здачай,смяротныя выпадкі былі незвычайна рэдкімі. У барацьбе існавалі толькі тры правілы – нельга было атакаваць праціўніка ўвочы, грызці ці атакавацьгеніталіі суперніка. Палегчаная форма алімпійскага панкратыёна прадугледжвалася для маладых хлопцаў.
Сярод майстроў гэтай дысцыпліны вылучаецца перадусімДыяксоп, які перамог у некалькіх алімпіядах і быў сябрамАляксандра Македонскага. Выкліканы на бой адным з жаўнераў Аляксандра, нейкімКарагусам, Дыяксоп выступіў без зброі супраць узброенага і апранутага ўлаты Карагуса і перамог яго, пасаромеўшы тым самым самога Аляксандра, які, не могучы перанесці прыніжэння свайго войска, змусіў Дыяксопа да самагубства.
Панкратыён быў сюжэтамстаражытнагрэчаскага мастацтва, асабліва ўскульптараў іганчароў, якія размалёўвалі свае творы.
