Кананіза́цыя (адгрэч.κανονίζω —рэгуляваць, вызначаць, узаконьваць) — укаталіцкай іправаслаўнайЦэрквах — працэс прылічэння каго-небудзь да лікусвятых. Прылічэнне да ліку святых азначае, што Царква сведчыць пра блізкасць гэтых людзей да Бога і моліцца ім, як сваім заступнікам.
У практыцы праваслаўных Цэркваў органам, які мае паўнамоцтвы кананізаваць тую ці іншую асобу ў ліку святых, з'яўляецца звычайна вышэйшы заканадаўчы орган дадзенайпамеснай Царквы, гэта значыць Памесны сабор абоСінод.
Па правілах каталіцкай царквы, працэс прылічэння да ліку святых звычайна пачынаецца не раней, чым праз пяць гадоў пасля смерці чалавека. Нароўні з кананізацыяй адрозніваюць таксамабеатыфікацыю — прылічэнне да ліку блажэнных. Размежаванне паміж беатыфікацыяй і кананізацыяй было ўведзена ў1642 годзе Папам РымскімУрбанам VIII.