An Samaveda sarong manuskritong Hindu sa tataramon na Vedic Sanskrit. An manuskritong Samaveda nag-eeksister sa kadakol na iskriturang Indic. Itaas:
Devanagari, Ibaba:
Grantha.
AnSamaveda (Sanskrito: सामवेद, romanisado:sāmaveda, hale sasāman "kanta" asinveda "kaaraman"), iyo an Veda nin mga melodiya asin chants.[1] Iyan sarong suanoy na tekstong Vedic Sanskrit, asin kabtang kan mga iskriturangHinduismo. Inaapod man ini naSama Veda.[2] Bilang saro sa apat naVeda, iyan sarong liturhikal na teksto na kompwesto nin 1,875 bersikulo. Pero 75 bersikulo sana an kinua saRigveda.[3] Tulong resensyon kan Samaveda an nakaligtas, asin nakua na an mga manuskrito kan Veda sa manlain - lain na parte kan India.[4]
Mantang an pinakaenot na mga parte kaini tinutubod na nagpoon pa kan panahon nin Rigvedic, an nag- eeksister na mga petsa gikan sa post-Rigvedic Mantra kan Vedic Sanskrit, sa pag'oltan kan c. 1200 asin 1000 BCE o "medyo ara-atyan sana," halos kontemporaryong kaibahan kanAtharvaveda asin kanYajurveda.[5][6]
Nakapalaog sa laog kan Samaveda an may mahiwas na inadalan na Chandogya Upanishad asin Kena Upanishad, konsideradong primaryang Upanishads asin bilang impluwensya sa anom na eskwelahan kan pilosopiyang Hindu, partikularmente sa eskwelahan nin mga Vedanta. An Samaveda nagpatindog nin mga importanteng pundasyon para sa nagsurunod na musikang Indyano.