Röya zamanı və yaYuxu vaxtı – fərqli aləmdə varlığını davam edən, vaxtı ilə mədəni qəhrəman və metafizikvarlıqlaraev olmuş fərqliAvstraliyamifologiyalarına xas olan özünəməxsus mifolojieranın, yaradılışdövrünün təyinatı üçün istifadə ediləntermin.
1938-ci ildə antropoloq A. P. Elkin tərəfindən təklif edilib və Uilyam Edvard Henli Stenner tərəfindən məşhurlaşdırılıb.
Ehtimal edilirdi ki, əslində "daimi", "varlıqsız"[1] mənalarını daşıyan aranta dilindəki "alçerinqa" sözünün (alcheringa) yanlış tərcüməsidir. Bəziərazilərdə "yuxu zamanı" "Bayame zamanı" (Bayame – ali yaradan-ilah) adlanır[2].
"Yuxu" zamanı mifik qəhrəmanlar öz həyat dövrünü başa vuraraq,insanları,heyvanları vəbitkiləri canlandırıb, yerlilandşaftı müəyyən vəadətləri bərqərar edib[2]. Bu məcrada, ənənəvi olaraq, ingilis dilinə "yuxu" kimitərcümə edilən söz (aranta – alçera, diyeri – mura-mura, pityantyatyara — tjukurpa) həmçinin bütün ruh varlıqların təyin edilməsi üçün istifadə edilir.
"Yuxu zamanı" haqda təsəvvür, demək olar ki, Avstraliyanın bütünaborigen xalqlarında mövcuddur[2].1980-ci illərdən başlayaraq "yuxu zamanı" obrazı kütlə mədəniyyəti və müasir (ing. "new age") populyar[3] mifologiya baxımından yenidən gündəmə gətirilir. Qeyd edilirdi ki, tez-tez bu axınlarda bu anlayışın mənası təhrif olunurdu[4].
Mikaela di Leonardo bunda nəcib vəhşi haqda romantik təsəvvürlərinintibahını görür və müqayisə qismindəhippi dövründəhindu mədəniyyətini gətirir[4].
 | |
|---|---|
| Normativ yoxlama |