Merinilər və yaMərinilər[2] (ərəb.الْمَرِينِيُّونəl-mərīniyyun) — indikiMərakeşi və 13-cü əsrin ortalarından 15-ci əsrə qədər aralıqlarlaŞimali AfrikanınCəbəllütariq ətrafını və cənubiİspaniyanın bəzi ərazilərini idarə etmiş sülalə. Sultanlıqbərbər əsilliZənata qəbiləsinə mənsubMerini və ya Bəni Əbdülhaqq sülaləsi kimi tanınanmüsəlman ailə tərəfindən idarə olunurdu.[3][4]
Merinilər Tunis vəSahara ətrafında köçəri və ya oturaq həyat sürmüş və heç bir hakimiyyətin vassallığını qəbul etməmişdilər.[5] Lideriləri Mahyunun ölümündən sonraI Əbdülhaqq dövründə bütün Merini qəbilələrinə çağırışlar edilmiş və 1213-cü ildə Mərakeş ətrafında tam məskunlaşmışlar.[6]
1244-cü ildə Merini hökmdarlarınınƏlmüvəhhidi tayfalarını məğlub etməsi ilə Mərakeşdə Merini hakimiyyətinin əsası qoyulmuşdur. Xanədanlıq 14-cü əsrin ortalarında qısa müddətlik bütünMəğrib üzərində hakimiyyət qura bilmişdi.[7] 13-14-cü əsrlərdəKastiliya vəPortuqaliyaya qarşıƏndəlüs vəQranada əmirliklərinə dəstəkləmişdir. Həmçinin Cəbəllütariq boğazınınAvropa hissəsinə birbaşa nəzarət etmək üçün səy göstərsələr dəTarif döyüşündəki məğlubiyyətləri vəAlhesirasın 1344-cü ildə Kastiliya tərəfindən ələ keçirilməsi ilə bu siyasətləri baş tutmadı.[8]
Merinilər 1465-ci ilMərakeş üsyanı nəticəsində devrildilər və onlarıVattasi sülaləsi əvəz etdi.