Siberia[2] (rusu:Сибирь) ye una estensa rexón xeográfica, qu'abarca tola fastera septentrional d'Asia, dende losmontes Urales nel oeste hasta l'océanu Pacíficu nel este[3]. El territoriu tien sío parte deRusia dende la segunda metá delsieglu XVI, cuando entamó la conquista rusa de les tierres asitiaes al este de los montes Urales. Siberia ye perestensa, pero ta perpoco poblada. Na so estensión, de 13,1 millones de km², vive namái el 20% de la población rusa (unos 37,3 millones d'habitantes)[4].Novosibirsk yOmsk son les principales ciudaes de la rexón.
Una y bones el conceptu de Siberia ye xeográficu ya históricu, nun hai una definición única y precisa de les sos llendes territoriales. Tradicionalmente considérase que estiéndese dende los montes Urales al océanu Pacíficu, incluyendo la mayoría de la conca de drenaxe delocéanu Glacial Árticu. Elríu Yeniséi divide'l territoriu en dos partes, laSiberia occidental ya la oriental. La llende meridional del territoriu asítiase nos montes de la fastera central y septentrional deKazakstán y na fastera septentrional deMongolia yChina[3][5]. La parte central del territoriu (les rexones económiquessiberiana occidental yaoriental) yeren consideraes el centru de la rexón na dómina de laXunión Soviética. La fastera occidental de Siberia incluí dellos territorios de la rexón d'Ural, y la oriental recibió históricamente'l nome d'Estremu Oriente rusu[3].
Siberia tien sonadía mundial principalmente polos sos llargos y duros iviernos, con temperatures medies de −25 °C en xineru[6]. Magar que ta situada xeográficamente n'Asia, al ser colonizada por rusos ya incorporada a esti país ye política y culturalmente parte d'Europa[7]. Les influyencies culturales europees, y específicamente ruses, predominen pela rexón pola abondante emigración rusa de magar el sieglu XVI. El 85% de la so población actual ye descendiente d'europeos[8][9], y formen el grupu subétnicu rusu siberianu[7].
.svg)
