unidá de llonxitú y unidá de midida basada nel cuerpu
Elpie[1] ye una unidá dellonxitú d'orixe natural (basada nel pie humanu), yá utilizada poles civilizaciones antigües.
El pie romanu opes, equivalía a 29,57cm; elpie castellanu a 30,5 cm. Anguaño foi sustituyíu en cuasi tol mundu poles unidaes delsistema internacional (SI), sacantes nel usu corriente nospaíses anglosaxones.
Anguaño'l pie utilízase namái nos sistemes de midida anglosaxones d'Estaos Xuníos y elReinu Xuníu, anque tamién s'emplega n'aeronáutica, inda fuera de los mentaos países, pa espresar l'altitú d'aviones y otros vehículos aéreos.
Ye frecuente utilizalu pa llonxitúes d'hasta unos tresmetros. Pa llonxitúes mayores suel emplegase layarda o lamilla.
Pal acotamientu de tierres y costes, el Sistema Públicu d'Agrimensura de Tierres (d'Estaos Xuníos) utiliza una variedá nomadapie d'agrimensura, con una llonxitú equivalente a 30,4800609601219centímetros.
Na industria de la madera ye usual utilizar elpie madereru, tratándose nesti casu d'una unidá devolume. El so valor ye'l que correspuende a una pieza cuadrada d'un pie de llau y d'una pulgada d'espesor.
