La mayoría del tarritoriu que compón la islla de Wight foi depositáu demientres elCretáceu tardíu, como parte del llargu valle fluvial en que consistía lo qu'anguañu ye la costa sur d'Inglaterra. Los pantanos de la rexón sirvieron pa conservarfósiles. Por esu, la islla ye una de les llocalizacioneseuropees más interesantes p'alcontrar restos dedinosaurios.
La islla de Wight convirtióse en islla en dalgún intre de la últimaedá de xelu cuandu la medra de la mar separtó la islla del continente. La islla formó parte de la britaniacelta. Los [[Imperiu romanu|romanos]nomaronlaVectis. Foi conquistada porVespasiano demientres la invasión romana. Depués de los romanos, la islla tuvo ocupada polosXutos, una tribu xermánica, al aniciu de les invasiones anglosaxones.
Mentantu laconquista normanda fundóse'lCastiellu de Carisbrooke. La islla nun volvió tar baxu'l control dafechu de la corona hasta que nel añu1293 foi vendida al reiEduardu I.
Aique VIII fortificó la islla utilizando material procedente d'antiguos monasterios. Sir Richard Worsley, capitan de la islla, capitaneó la resistencia del últimu ataquefrancés nel añu1545.
Ente1597 y1602 construyéronse les fortificaciones esteriores del castiellu de Carisbrooke. Demientres la guerra civil inglesa, el reiCarlos fuxó haza la islla de Wight creyendo que sería bien acoyíu pol gobernador Robert Hammond. D'otra miente, Hammond ordenó encarcerlar al rei nel castiellu de Carisbrooke.
La reinaVictoria fizo d'Osborne House la so residencia braniega. Eso convirtió la islla nel principal llugar de vacaciones pa la realeza europea.
