D'orixetraciu, taba rellacionada cola Lluna, pero cola parte espiritual d'esta, asina como coles pesadielles y malos suaños, polo que ta considerada unadiosa ctónica y tamién una divinidá llunar.
Y como'l so nome indica, εκατρις significa baille de manes; sobre la so proteición y alvocación taben tamién lamaxa,xeomancia y l'aldovinación.
Nun yera davezu representada, pero describíasela con trés tiestes, una de perru, una de caballu y una de sierpe, amás llevaba na frente un creciente llunar, ún o dos hachos nes manes y sierpes en cuellu. Rindíase-y cultu nes encrucixaes de caminos; esto heredólu'l so equivalente romanuTrivia, onde dexáronse sacrificios hasta bien entrada laEdá Media.
Si bien nun taba nelPanteón Olímpicu, los griegos teníenla como una de les dioses principales tando penriba d'Artemisa na consideración de los sos fieles como representación de la Lluna, amás como diosa ctónica tenía poder sobre la vexetación y sobre l'otru mundu, de tal manera qu'ella aconseyaba a los xueces de los Muertos.
La rellación colaHekat exipciana, con funciones y atributos asemeyaos, lleva a pensar qu'esta divinidá yera una representación común nes cultures matriarcales mediterránees antigües como alegoría de la Lluna y la fertilidá y pasó a les posteriores cultures heléniques como heriede na figura d'Hécate la fía de los titanesPerséu yAsteria; anque'l so orixe fora anterior y habría considerala una divinidá primordial.
Al tar rellacionada colmatriarcáu prehistóricu, nel pasu d'esti alpatriarcáu ella devieno tolo escuro, la maxa, los fechizos ya incluso la muerte. Asina, Hécate, ye una de les poques divinidaes, que tenía poder nel cielu, na tierra y nelHades, lo qu'amuesa'l so gran poder y importancia na relixosidá antigua griega.
