Guerra d'Afganistán: 3546 soldaos muertos de les fuercies estranxeres (2408 norteamericanos muertos) — Fuera d'Afganistán pero rellacionaos cola guerra: 150 soldaos estranxeros muertos
Guerra d'Iraq: 4803 soldaos de la coalición muertos (4485 norteamericanos)
Guerra contra Estáu Islámicu: 53 soldaos de EE.UU muertos (13 en combate), 2.100 combatientes iraninos muertos (soldaos y voluntarios), 1 soldáu español muertu, 1 soldáu británicu muertu, 63 soldaos rusos muertos (55 en Siria), 4 franceses, 7 soldaos xordanos, 1 canadiense y 1 alemán muertos
Siquier 1.300.000 civiles.[12]Les baxes del conflictu nun pueden ser exactes, pero pa faer un cálculu averáu hai que contabilizar dende los ataques terroristes perpetaos en tol mundu (11-S, 11-M, 7-J, 13-N... ente munchos otros, como'l terrorismu en Turquía, o diversos ataques en tou los países árabes y africanos), y los finaos por causa de la guerra d'Afganistán, del Yeme, d'Iraq de 2003, de Somalia, Nixeria, según la insurxencia islamista a gran escala mientres l'añu 2014 en Libia, Afganistán, el Sinaí, Iraq y Siria, y les intervenciones mundiales estranxeres nos países árabes contra los grupos terroristes.
Laguerra contra'l terrorismu oguerra al terror (War on Terror nel inglés orixinal)[13] ye una campaña d'Estaos Xuníos, sofitada por dellos miembros de laOTAN y otros aliaos, col fin declaráu d'acabar colterrorismu internacional, esaniciando sistemáticamente a los denominaos grupos terroristes, consideraos asina polaOrganización de les Naciones Xuníes,[14] y a toos aquellos sospechosos de pertenecer a estos grupos, y poniéndo-y fin al supuestu patrociniu del terrorismu per parte d'Estaos. Esta ofensiva internacional foi llanzada polaAlministración de Bush tres losataques terroristes del 11 del setiembre del 2001 enNueva York yWashington, realizaos porAl Qaeda, convirtiéndose en parte central de la política esterior ya interna d'esa alministración en redol a los países integraos nel llamáuexa del mal. Según les informaciones apaecíes en diversos medios (The New York Times,The Guardian,Rolling Stone), el socesor de Bush,Barack Obama, empecipió una "guerra secreta" contra'l terrorismu autorizando ataques condrones contra supuestos dirixentes y militantes d'Al Qaeda y gruposyihadistes acomuñaos, enYeme,Somalia yPaquistán.[15] L'Estáu Islámicu ye l'únicu Estáu non reconocíu que participa na guerra.
Los talibanes, grupu fundamentalista islamista, nacieron y llegaron al poder tres la guerra civil ente faicionesmuyahidines d'Afganistán, asocedida ente 1992 y 1996, llegando a controlar la práutica totalidá del territoriu afganistanu nel momentu de la so máxima espansión, poco tiempu antes del so derrocamientu.La guerra de 2001 n'Afganistán —denomada pol mandu d'Estaos Xuníos como «Operación Llibertá Duradera»—, empecipióse'l7 d'ochobre de2001, ante la negativa del réximetalibán d'apurrir aOsama bin Laden, supuestu responsable direutu de los atentaos del 11 de setiembre. Estaos Xuníos y laOTAN como aliaos dieron en derrocar al réxime talibán y destruyir los campamentos d'Al Qaeda, ocupando'l país pa garantizar asina'l so tránsitu escontra la democracia y empecipiando darréu les operaciones pa estabilizar y reconstruyir el país que'l teocráticu réxime talibán gobernara.[18]En 2009, el gobiernu de Barack Obama unvió otros 30000 soldaos más a Afganistán.
Dempués de la invasión a Afganistán, y dientro de la estratexa marcada per Estaos Xuníos, Iraq empezó a asitiase como un oxetivugeoestratégico, pola so orientación política desfavorable pa occidente y el so allugamientu xeográficu en plenu corazón d'Oriente Mediu y con grandes fronteres colaRepública Islámica d'Irán yArabia Saudita. La inmensa mayoría de sociedaes occidentales y árabes, como tamién munchos gobiernos, dellos d'ellos de países pertenecientes a laOTAN, amosáronse contrarios ante una posible invasión y ocupación d'Iraq.[19] A pesar del costu políticu que representaba, una ventena de países de tol mundu asitiáronse favorablemente ante una intervención, liderada políticamente polos gobernantes d'EE. XX.,Reinu Xuníu yEspaña.[20] Esistió gran discutiniu internacional, afigurada nelConseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes, onde la delegación d'Estaos Xuníos liderada porColin Powell defendió la posesión d'armes químiques y biolóxiques porSadam Husein, xunto cola esistencia de llaboratorios móviles allugaos en camiones difícilmente detectables. Dicha información foi apurrida polaCIA, basándose nes afirmaciones de disidentes y desertores iraquinos.[21][22] Pela so parte, los países con contratos pa les sos petroleres n'Iraq, como laRepública Popular de China (China National Oil Company),Francia (TotalfinaElf) o laFederación Rusa (Loukoil) oponer a la intervención.[23] Nos países favorables a la intervención xestáronse grandes movimientos entamaos contrarios a la guerra, quien sosteníen que los motivos yeren puramente económicos y motivaos pola necesidá del control del petroleu.[24][23]
Les fuercies de seguridá iraquines son entrenaes polaOTAN.[25][26][27] Según el ministru d'Interior d'Iraq, Jawad Bolani, demostraron la so capacidá pa contener "l'amenaza del terrorismu nel país".[28]
La guerra llevó a la rápida derrota de los militares iraquinos, el derrocamientu del dictadorSadam Husein, la so captura n'avientu de 2003 y la so execución trés años más tarde. La coalición empobinada polos Estaos Xuníos nel nuevu Iraq trató d'establecer un nuevu gobiernu democráticu. Teniendo que faer frente pocu dempués del fin de la guerra a violencia entamada contra les fuercies de la coalición y ente los diversos grupos étnicos iraquinos, que dio llugar a una guerra asimétrica, cola apaición sobre'l terrén de miles de yihadistes estranxeros principalmente magrebinos, que fomentaron los enfrentamientos civiles entesunitas ychiítas, nun esfuerciu por desestabilizar el país.[29][30][31] La mayoría de los yihadistes son instruyíos y armaos porAl Qaeda, colen aIraq col enfotu de ganar a les fuercies de la coalición, dalgunos d'ellos son reclutados n'España.[32][33] Los sos oxetivos son matar el mayor númberu de soldaos de la coalición y provocar grandes conflictos civiles que balten el fráxil gobiernu iraquín, enfrentando asuníes yxiinos.[34][35][36] Col fin de recrear un escenariu vidable pa instaurar un califatu islamista.[37]Abu Musab al Zarqaui antiguu dirixente d'Al Qaeda n'Iraq, anunciu nuna entrevista la declaración de guerra total” a loschiítas n'Iraq.[38] tamién espreso los sos planes per carta aAymán al-Zawahirí en xunetu de 2005, describiendo'l so plan de crear un estáu islámicu, enfrentase dempués a los países vecinos y finalmente destruyirIsrael.[37]La opinión pública contraria a la guerra,ente otres causes, motivó un cambéu de gobiernu n'España. Tres les eleiciones del 14 de marzu'l partíu socialista (PSOE) llogró la mayoría de votos. Establecíu'l nuevu gobiernu n'España, la primer midida adoptada foi ordenar la retirada de les tropes d'Iraq. Darréu como dependientes de la misión españolaHondures,Nicaragua y laRepública Dominicana adoptaron la mesma midida. Darréu laRepública de Filipines tamién retiro les tropes d'Iraq, sol chantaxe terrorista qu'amenaciaba con quitar la vida a un camioneru filipín secuestráu n'Iraq.[39] Mientres 2006 la violencia n'Iraq sufrió una notable medría, llegando con cifres récores en cuanto al númberu de soldaos muertos, según la proliferación de múltiples atentaos ente les distintes confesiones, llegando al puntu de que munchos agoraron l'entamu de la guerra civil.[40] Como contramedida p'amenorgar la violencia, l'alministración d'Estaos Xuníos ordenó la unviada de más de 20.000 soldaos de refuerzu a Iraq, xunto con otres midíes de tipu económicu.[41] Mientres l'añu siguiente la violencia menguó notablemente n'Iraq.[42][43] Como resultancia, delles naciones miembros de la coalición empezaron a retirar les sos fuercies de resultes d'una opinión pública a favor de la retirada de les tropes y l'aumentu de les fuercies iraquines, qu'empezaron a asumir la responsabilidá de la seguridá.[44][45]
El18 d'avientu de2011 retiráronse les fuercies d'Estaos Xuníos y de la coalición terminando la guerra. Nun s'atoparon pruebes de la esistencia d'armes de destrucción masiva.[46] Mientres la guerra morrieron 4485 norteamericanos y en total, sumando los soldaos d'Estaos Xuníos muertos, morrieron 4803 soldaos de la coalición de los países ocupantes y, la economía d'Estaos Xuníos, lloñe de beneficiase pol petroleu como dellos intencionadamente profetizaben, tuvo que faer frente a los enormes gastos bélicos, agravando la crisis económica que carez.[47][48]En xunetu de 2009 informóse que los saudinos van pagar 3500 millones de dólares a EE. XX. pa crear un muriu de seguridá na so frontera, a raigañu del conflictu n'Iraq.[49]
Iraq sufría una guerra contra un surdíu y autodenomináuEstáu Islámicu líderáu polcalifaAbu Bakr al-Baghdadi, quien ocupó bastos territorios d'Iraq y llegó hasta ocupar parte de Siria quien amás depués d'ocupar tales territorios declaro un Estáu Islámicu con capital enRaqqa dientro de Siria.
Depués del pidimientu d'Iraq por que EE. XX. ente en guerra contra l'Estáu Islámicu y yá en guerra l'Estáu Islámicu con Siria, el8 d'agostu de2014 elpresidente de los Estaos XuníosBarack Obama anunció al mundu la entrada de los Estaos Xuníos nel conflictu qu'Iraq vivía colEstáu Islámicu al traviés de sofitu aereu y non terrestre por cuenta de que según los sos argumentos nun deseyo repitir los acontecimientos de laguerra d'Iraq, según Obama la nación norteamericana nun tenía de quedar se indiferente ante'l pidimientu d'ayuda d'Iraq y col fin de protexer a les minoríescristianes yyazidis y amás de protexer los establecimientos y bases militares d'Estaos Xuníos asitiaes n'Iraq. Por ello'l10 de setiembre de 2014, Obama declaró-y la guerra al Estáu Islámicu y anunció la creación d'una coalición internacional col fin d'actuar contra d'aquellos terroristes na cual tamién incluyo aiciones béliques dientro de Siria.[50][51][52]
N'avientu de2015Rusia entró oficialmente naGuerra Civil Siria y contraEstáu Islámicu.[53][54]Magar Rusia solamente espresó caltenese dientro de les sos bases militares en Siria pero siguió l'aición bélica direuta en xunto con aiciones ofensives de lesFuercies Armaes Siries pa recuperar les sos posesiones perdíes que taben en manes d'Estáu Islámicu.
Irán decidió intervenir nel conflictu pa defender a Siria ya Iraq del grupu terrorista y darréu, la guerra contra Estáu Islámicu espandir d'Iraq ySiria aExiptu,Libia,Nixeria,Rusia,Israel,Turquía,Yeme,Afganistán yEl Líbanu ente otros países.EE.XX. decidió intervenir militarmente cola so coalición de países contra'l grupu terrorista y los aliaos terroristes del ISIS, al igual que Rusia y la coalición de países qu'integraron la llucha contra'l ISIS lideraos per Rusia. Dambos bandos combatieron al Estáu Islámicu, EE.XX. facer ya Iraq y Siria y n'otres naciones, ente que Rusia facer en Siria, Libia y Exiptu.
Estensión a lo llargo de 2006 del territoriu baxu control de les Cortes Islámiques.
Tres los alcuerdos pa formar un parllamentu somalín impulsaos pola comunidá internacional, elGobiernu provisional Somalín que nun principiu s'estableció enKenia, empezó'l so treslláu aSomalia nos primeros meses de2005 col sofitu de fuercies etíopes. A pesar d'estos esfuercios non pudo establecese la normalidá nin seguridá y empecipiáronse graves enfrentamientos armaos. Esta situación foi aprovechada poles cortes islámiques pertrechadas y sofitaos porEritrea, país de mayoría musulmana que caltién una disputa fronteriza conEtiopía y encontáu na rensía xenerada escontra les tropes etíopes de relixóncristiana.[60] Les milicies yihadistes apoderar en xunu del 2005 deMogadixu y d'otres grandes ciudaes del sur de Somalia, onde impunxeron un réxime integrista basáu naxaria (llei islámica). En respuesta Etiopía realizó una ofensiva xeneral contra les fuercies de les Cortes Islámiques, consiguiendo espulsales de la mayor parte de los territorios nel so poder. El21 d'avientu de2006 el líderislámicu de laUnión de Cortes IslámiquesSheik Hassan Dahir Aweys declaró deyihad o guerra santa contraEtiopía, motivando la llegada de “muyahidines” d'otros países musulmanes.[61] En xineru del 2007 la Fuercia Aérea d'Estaos Xuníos atacó posiciones de los milicianos islámicos somalinos.[62] Pela so parte el Gobiernu de transición somalina aprobó la ofensiva etíope y norteamericana y calificar de solución correuta. La presencia d'Al-Qaeda quedó patente cola apaición sobre'l terrén deFazul Abdullah, quien ye responsable de la muerte de 224 persones nos atentaos contra les embaxaes d'Estaos Xuníos deKenia yTanzania en1998. Equivocadamente delles fontes diéron-y por muertu nun ataque.«[63][64]
Les operaciones militares d'Estaos Xuníos en Yeme empezaron nel añu 2002, dos años dempués delatentáu contra'l destructor d'Estaos Xuníos USS Cole el12 d'ochobre de2000, que permanencia fondiáu nes mariñes de Yeme nuna parada rutinaria de repostaxe, cuando una pequeña llancha averóse a la parte de babor del destructor y españo nun ataque suicida los sos esplosivos asesinando a 17 marineros y mancando a 30.
Utilizáronse drones ya intensifícose el so usu mientres el mandatu del presidenteGeorge W. Bush y siguieron mientres les alministraciones de los presidentesBarack Obama yDonald Trump col motivu de combatir el terrorismu sobremanera d'Al Qaeda. Céntrense especialmente nel área sureña de Yeme. Dellos soldaos d'Estaos Xuníos morrieron y fueron mancaos en Yeme na so llucha contra Al Qaeda sobremanera soldaos de les fuercies especiales.[65][66]
En2014 fuercies especiales estadoundienses fueron a rescatar a un fotoperiodista d'EE.XX. Los secuestradores matáron-y a él y a un colega sudafricano.[67]
El28 de xineru de2017 una operación secreta llevada a cabu por Fuercies especiales de los EE.XX. en Yeme xunto a les fuercies de losEmiratos Árabes Xuníos una ventena d'helicópterosApache yaviones ensin tripular sobrevolaron la zona nun pobláu llamáuYakla en Yeme onde estos llevaron a cabu una misión coles mires d'atacar a la organización terrorista Al Qaeda, estosNavy Seals dieron muerte a siquier catorce terroristes, trés d'ellos altos mandos de la rede terrorista. Amás la operación cobró la vida de siquier trenta civiles, ente ellos muyeres y neños, ente estos, la fía d'ocho años del clérigu Anuar al Aukaki, el líder islamista nacíu n'Estaos Xuníos que cayó nel 2011 nuna intervención con aparatos teledirigidos; per otra parte tamién se llamentó'l saldu d'un Navy Seal d'Estaos Xuníos muertu, trés Navy Seals mancaos y la destrucción d'una aeronaveV-22 Osprey la cual allegó al rescate de los marinos de elite quien taben baxu fueu terrorista, pero l'aparatu tuvo de ser destruyíu pol so mal aterrizaxe y accidente. Los militares d'Estaos Xuníos que participaron na incursión apoderar de «información sobre la planificación de futures trames terroristes».[68][69][70]La fonte de noticiesNBC News afirma que los mandos militares d'Estaos Xuníos buscaben al tercer terrorista más peligrosu y buscáu del munduQassim al Rimi quien (esti terrorista) burllar delPresidente de los Estaos XuníosDonald Trump y espresu que Trump recibió una bofetada bien grande en dicha operación militar.[71][72]Desconozse si Al Rimi atópase na base d'Al Qaeda o, avisáu del raid, treslladaríase a un llugar seguru.
Intervenciones franceses n'África (Operaciones Serval, Barkhane y Sangaris)
En2012 el gobiernu maliense viose amenaciáu polMovimientu Nacional pa la Lliberación del Azawad (MNLA), una organización independentista mayoritariamentetuareg, alzar en rebelión contra'l gobiernu central col sofitu de grupos islamistes comoAnsar Dine, y l'Estáu de Malí foi perdiendo pasu ente pasu el control de la zona. Por cuenta de ello'l gobiernu maliense solicito ayuda al gobiernu francés pa recuperar los sos territorios y poder gubernamental perdíu y en manes de los tuaregs y grupos yighadistas. Por ello en2013 empezó laOperación Serval la cual tuvo un supuestu ésitu de les fuercies franceses y la so coalición aliada compuesta per países africanos y con sofitu de países europeos, esta operación remato en2014 y dio pasu cola continuación, dende 2014, de laOperación Barkhane la cual ye la continuación de la Operación Serval pero coles mires d'esaniciar por completu l'amenaza terrorista y tuareg que continua non solo en Mali sinón tamién na zona delSahel.[73]
LaOperación Sangaris foi una operación francesa que se llevo a cabu naRepública Centroafricana coles mires de restablecer el control al gobiernu legitimo centru africanu de faiciones armaes rebalbes denominaesSeleka. Esta llévose a cabu dende2013 hasta2016.
El vienres30 de setiembre de2011 producióse unataque selectivu de laCIA con drones en Yeme que causó la muerte d'Anwar al-Awlaki, xefe d'Al Qaeda napenínsula arábiga, según les autoridaes norteamericanes. El presidenteBarack Obama valoró la muerte d'a'l Aulaki como «otru finxu nel camín escontra la derrota d'Al Qaeda y los sos afiliaos». Según informó'l corresponsal del diariu españolEl País, «Obama alvirtió qu'esi golpe demuestra, amás, la decisión de la so Alministración d'escorrer ensin tregua a los cabezaleros terroristes ellí onde s'atopen. Al Qaeda nun va atopar un santuariu niundes del mundu», aseguró. El Gobiernu d'Obama multiplicó nos últimos meses esti tipu d'ataques selectivos, especialmente con aviones ensin tripulación (drones) n'Afganistán, pero tamién enPaquistán,Somalia y Yeme". Per otru llau, el fechu reinstaló l'alderique sobre la llegalidá d'estos ataques, especialmente nesti casu yá que se trataba d'un ciudadanu norteamericanu que nun taba formalmente acusáu de nengún delitu nin fuera sometíu a nengún procesu en EE. XX., y nunca reconociera públicamente la so vinculación con nengún actu terrorista.[74]
El martes5 de xunu de 2012 elPentágonu informaba que'l día anterior un ataque condrones sobre un llugar na rexón noroeste dePaquistán causara la muerte d'Abu Yaliya al Libi, supuestu "número dos" d'Al Qaeda. De confirmase la noticia tratar del mayor ésitu llográu pol Exércitu norteamericanu dende la muerte d'Osama Bin Laden, yá que Libi taba consideráu como'l xefe d'operaciones de la organización terrorista. Yera l'octavu ataque con drones de les dos últimes selmanes realizáu sobre Paquistán, lo que llevantó les protestes del so gobiernu, que nunca ye informáu primeramente de los ataques, dalgunos de los cualos causaron víctimes civiles ("colaterales" na xíriga militar). Tamién surdieron crítiques n'Estaos Xuníos que comparen esta "guerra secreta" d'Obama cola política deGeorge W. Bush de cárceles secretes, tortures y detenciones illegales enGuantánamo.[75]
Muertes n'operaciones fora d'Iraq, Siria y Afganistán
ElServiciu d'Intelixencia d'Estaos Xuníos envaloró que los sos ataques selectivos con aviones ensin tripular (drones) mataron a 2.581 terroristes y 116 civiles nun total de 473 ofensives enPaquistán,Yeme,Somalia yLibia desque'l presidente Barack Obama llegó al poder en 2009.[76]
Participantes nuna manifestación en Washington D.C., vistíos como deteníos de Guantánamo encapuchaos y col característicu traxe naranxa.
Les crítiques al términu "Guerra contra'l terror" referir a los asuntos, la llexitimidá, la eficiencia o'l costu económicu asociaos a les operaciones militares llevaes a cabu en nome de dichu términu. Dellos analistes consideren que'l nome ye confusu y tuvo n'ocasiones un fin eminentemente propagandísticu. La mesma noción de "guerra" contra'l "terrorismu" ye complicada, y diversos críticos señalaron que ye desaparente y que les aiciones militares nel so nome nun puede ser afechiscamente etiquetaes como guerra, amás de qu'escorrieron oxetivos políticos qu'entepasen lo puramente militar.[77] Argumentóse que dalgunes de les midíes adoptaes en rellación con felicidá "guerra" amenorgaron dellos derechos civiles,[78] y atenten contra losderechos humanos. La inadecuación de términu "guerra" deberíase por casu a que nun esiste un enemigu claramente identificable, o al fechu de que paez pocu probable que'l terrorismu internacional pueda ser afechiscamente esaniciáu per medios específicamente militares.[79]
Otres crítiques, como la deFrancis Fukuyama, apunten a que'lterrorismu nun ye un enemigu concretu, sinón solo una táctica usada por grupos de persones opuestes a otros grupos más amplios; la espresión «guerra contra'l terrorismu», escurez les diferencies ente conflictos como la insurxencia emancipatoria yihadista internacional. Mientres Estaos Xuníos y los sos aliaos caltuvieron presencia militar n'Iraq yAfganistán, causáronse daños colaterales,Shirley Williams afirma qu'esto aumenta la rensía y les amenaces terroristes contra intereses occidentales.[80] Tamién s'atalantar# que dicha presencia constitúi una hipocresía per parte d'Estaos Xuníos,[81] va acompañada d'histeria mediática,[82] y que l'amiestu ente política d'esteriores y política de seguridá estropiaron la imaxe d'Estaos Xuníes percibida na mayor parte de países.[83]
↑Tim Weiner.Mandáu de Cenices: La hestoria de la CIA,páx. 513.
12«La llucha pol petroleu».Archiváu dende l'orixinal, el 2008-06-23. A partir d'esti puntu ye posible entender la posición del restu de los actores: la oposición de Francia, Rusia y China a la guerra.
↑El País El Magreb tarrez el regresu de los 'yihadistes': Los datos sobre los voluntarios que ponen camín d'Iraq son fragmentarios. Na publicación electrónica sobre terrorismu que dirixe dende Washington Olivier Guitta, asegúrase que'l 25% de los combatientes estranxeros n'Iraq son magrebinos, la mayoría d'ellos arxelinos. "Dempués de los saudinos -ente 3.000 y 5.000- y de los xordanos, los arxelinos constitúin el grupu más numberosu", precisa Mohamed Darif
↑Como exemplu d'ofensiva recién contra los xiinos, a quien los yihadistes salafistas consideren musulmanes esviaos y califiquen d'idólatres y apostatas, vease l'atentáu suicida contra una mezquita xiina nel barriu de Kohati de la ciudá paquistanina de Peshawar. “Paquistán. 10 muertos nun atentáu contra una mezquita” El País 18 xineru 2008, p. 10.
↑GEES;Radiografía de los yihadistes salafistas estranxeros n'Iraq. Perfiles, rutes y oxetivos de los terroristes: alimentando ente otros aciagos oxetivos l'enfrentamientu ente suníes y xiinos, sigue siendo entá bien importante como la realidá demuéstranos a diariu
↑Bagdag, 27 ago (EFE).- La violencia en Bagdag rexistró un descensu d'un 89 per cientu no que va d'agostu, en comparanza col mesmu mes de los años 2006 y 2007, informó'l voceru de les operaciones de seguridá de la capital, Qasem Arreya.
↑George Monbiot,"A Wilful Blindness" ("Those who support the coming war with Iraq refuse to see that it has anything to do with US global domination"),monbiot.com (páxina web del autor agospiada na web deThe Guardian, 11 March 2003. (acceddido 28 de mayu de 2007).
.jpg)
