François Quesnay | |
|---|---|
 | |
| Vida | |
| Nacimientu | Méré[1], 4 de xunu de 1694[2] |
| Nacionalidá |  Francia |
| Muerte | Versalles[3], 16 d'avientu de 1774[2] (80 años) |
| Familia | |
| Familia | |
| Estudios | |
| Llingües falaes | castellanu[2] francés[3] |
| Oficiu | |
| Oficiu | filósofu,economista,médicu,enciclopedista,ciruxanu,naturalista, escritor |
| Trabayos destacaos | Tableau économique |
| Premios | ver
|
| Influyencies | Confucio |
| Miembru de | Royal Society Academia Francesa de les Ciencies |
| Movimientu | physiocracy(en) |
 | |
François Quesnay(4 de xunu de 1694, Méré – 16 d'avientu de 1774, Versalles) foi uneconomistafrancés de la escuelafisiocrática, siendo d'oficiu médicuciruxanu.
François Quesnay nació enMerey, nel actualdepartamentuEure, cerca deParís, fíu d'un abogáu y pequeñuterrateniente. A la edá de dieciséis años empezó'l so aprendizaxe como ciruxanu, coló a París, onde estudió medicina y ciruxía y, en llogrando la calificación de maestru ciruxanu establecer enMantes. En1737 foi designáu secretariu perpetuu de l'academia de ciruxía fundada porFrançois Gigot de La Peyronie, y pasó a ser ciruxanu del rei. En1744 graduóse como doctor de medicina, concedióse-y primero'l cargu de médicu del rei pa más tarde ser xubíu a primer médicu consultor, instalándose nelPalaciu de Versalles. Los sos aposentos taben nel entresuelo.Lluis XV tenía a Quesney n'alta estima, y acostumaba a llama-y "el mio pensador"; cuando-y dio títulu nobiliariu asignaríalu como armes tres flores depensamientu (enfrancés, como n'español, la pallabra que noma al bronce,pensée tamién tien el significáupensamientu), col lemaPropter excogitationem mentis.
Dedicóse principalmente a los estudios económicos, tomando parte nes intrigues palaciegues, nes que tuvo perpetuamente arreyáu. Conoció –aproximao en 1750– aVincent de Gournay (1712-1759), que tamién foi un pioneru del pensamientu económicu, y alredor d'esta pareya formaríase progresivamente el grupu filosóficu de loseconomistes ofisiócratas. Los sos discípulos más destacaos fueron:Victor Riquetti, marqués de Mirabeau (autor deL'Ami des hommes,1745-1760 yPhilosophie rurale,1763); Nicolas Badeau (Introduction a la philosophie économique,1771); G. F. Le Trosne (De l'ordre social,1777);André Morellet, conocíu poles sos disputa conFerdinando Galiani sobre'l comerciu de granu mientres la Guerra de la Farina; Mercier Larivière, yDupont de Nemours.Adam Smith, que mientres la so visita al continente con Henry Scott pasó dalgún tiempu en París conocería a Quesnay y a dalgunos de los sos siguidores, homenaxó los sos servicios científicos na so obraLa riqueza de les naciones.
Quesnay morrió'l 16 d'avientu de 1774 y tuvo abondu tiempu como pa ver al so discípuluTurgot nel cargu de ministru de finances. Casáu en 1718, tuvo un fíu y una fía. El so nietu sería miembru de l'Asamblea llexislativa (Francia).
Foi'l creador de laescuela fisiócrata, na que se sostenía que l'agricultura yera l'únicu mediu pa xenerar riqueces nun país, basándose nes esperiencies d'Inglaterra.
En 1758 publicó'lTableau économique, que contenía los principios de les idees de los fisiócratas (ye tamién llamáu'l padre del fisiocratismo). Este ye quiciabes el primer trabayu qu'intenta describir el funcionamientu de la economía de forma analítica y puede considerase la primer contribución importante al pensamientu económicu.
Les publicaciones nes que Quesnay espunxo'l so sistema fueron: dos artículos, sobre "Fermiers" (granxeros) y sobre "Grains" (granos) naL'Encyclopédie deDiderot yD'Alembert (1756,1757). un tratáu sobre les lleis naturales naPhysiocratie de Dupont de Nemours (1768);Maximes ,générales de gouvernement economique d'un royaume agricole (máximes xenerales del gobiernu económicu d'un reinu agrícola)(1767) y la, publicada simultáneamente,Tableau économique avec son explication, ou extrait des économies royales de Maximilien de Bethune, duc de Sully (col famosu lemaPauvres paysans, pauvre royaume; pauvre royaume, pauvre roi: llabradores probes, reinu probe; reinu probe, rei probe));Dialogue sur le commerce et les travaux des artisans, y otres pieces menores.
Los sos escritos económicos recoyer nel segundu volume de losPrincipaux économistes, publicaos por Guillaumin con prefaciu y notes de Eugène Daire; tamién los sosOEuvres économiques et philosophiques taben introducíes porAugust Oncken (1888); una reimpresión en facsímil de laTableau économique a partir del orixinal sería publicada pola British Economic Association (1895). El restu de los sos escritos fueron l'artículuÉvidence naEncyclopédie yRecherches sur l'évidence des vérites geometriques, con unProjet de nouveaux éléments de géometrie, 1773. L'Aponderamientu de Quesnay foi pronunciáu naAcademia francesa de ciencies porGrandjean de Fouchy.[4]
| Control d'autoridaes |
|
|---|
Datos:Q13575
Multimedia:Francois Quesnay