Lacultura de China (chinu simplificáu: 中国文化, pinyin:Zhōngguó wénhuà) ye una de les cultures más antigües y complexes del mundu.[1][2]
La zona en qu'esta cultura ye predominante, toma una amplia rexón xeográfica con una gran variedá de costumes y tradiciones ente pueblos, ciudaes oprovincies.
Dalgunos de los esponentes de la cultura china son la somitoloxía, la sofilosofía, la somúsica y la soarte. Adoptó muncha cultura de la so contorna como'l budismu de laIndia, dando orixe albudismu chán.China foi trubiecu de dos importantes corrientes filosófiques, elconfucianismu y eltaoísmu.
Dende'l periodu de losTrés augustos y cinco emperadores, el principal gobernante foi dalgún monarca. Nos distintos periodos emplegar nomes distintos pa referise a les diverses posiciones sociales. Conceptualmente los periodos imperial y feudal son similares, col gobiernu y los oficiales militares na parte alta de laxerarquía social ente que'l restu de la población quedaba so la llei regular.[3]Dende laDinastía Zhou (1046-256 e.C.) d'equí p'arriba, la sociedá tradicional china tuvo entamada nun sistema xerárquicu de clases socioeconómiques conocíu comolos cuatro ocupaciones.
Anguaño, en China hai 58grupos étnicos reconocíos.[4]El grupu preeminente ye laetnia han. A lo llargo de la historia munchos grupos asimiláronse a etnies vecines o desapaecíu ensin dexar rastru. Coles mesmes, dientro de la etnia caltuvieron tradiciones culturales o peculiaridaes llingüístiques. El términuZhonghua Minzu emplegar pa definir elnacionalismu chino polo xeneral. En gran midida la identidá cultural tradicional tenía rellación con distintesnomes familiares.
La relixón en China caracterizóse por unpluralismu dende los empiezos de laHistoria de China. Les relixones en China empobinar a la redolada familiar y nun suelen esixir l'adherencia esclusiva de los sos miembros. Dellos estudiosos dulden de l'aplicación del términu «relixón» pal budismu o'l taoísmu, prefiriendo denominalos «práutiques culturales» o «sistemes de pensamientu».[5] El cuestionamiento sobre lo que tendría de llamase relixón nel ámbitu de China ta suxetu a alderique.[6]
L'idioma escritu dende l'antigüedá foi'lChinu clásicu. Emplegar mientres miles d'año pero tuvo principalmente acutáu pa eruditos ya intelectuales. Hasta'l sieglu XX, millones de ciudadanos, especialmente aquellos que vivíen alloñaos de la corte imperial, yerenanalfabetos.[3]Solo tres elMovimientu del Cuatro de Mayu impulsóse'lchinu vernáculu lo que dexó a los ciudadanos lleer pos l'idioma taba modeláu conforme a lallingua falada.
La lliteratura china remontar a compilaciones de l'aldovinación congüesos oraculares. La estensa coleición de llibros que se caltienen dende ladinastía Zhou demuestren lo avanzao de los intelectuales d'aquel tiempu. Dalgunos de los testos antiguos más importantes son elI Ching yShujing.Hu Shih yLu Xun fueron los pioneros na lliteratura moderna nel sieglu XX.
L'abondosa variedá de gastronomía china procede principalmente d'un costume del periodu de losemperadores de China que solíen ufiertar cien platos distintes en cada comida.[7]Nel procesu de preparación de la comida víense envueltos incontables cocineros yconcubines. Col tiempu munchos platos pasaron a formar parte de la comida diaria de los ciudadanos. Indiscutiblemente, tolagastronomía de Hong Kong ya inclusive de lagastronomía chinoamericana tien, en ciertu mou, los sos raigaños na cocina dinástica china.[7]
L'arquiteutura china, de la que pueden atopase exemplos dataos hai más de 2000 años, foi una traza distintiva de la cultura del país. Tola arquiteutura tien delles traces distintives independientes de les rexones o del usu de los edificios, el más relevante ye l'énfasis nel anchor como ejemplifican los amplios espacios de laCiudá Prohibida.Otra manera, l'arquiteutura occidental suel faer fincapié nel altor anque pueden atopase esceiciones como lespagodes.Otra carauterística importante ye lasimetría, qu'implica un significáu de grandor y aplícase tanto a palacios como a cases de campu. La esceición más notable a esta carauterística ta nel diseñu de los xardinos que suelen ser asimétricos. Elfeng shui xugó un importante papel nel desenvolvimientu estructural de l'arquiteutura.
| Control d'autoridaes |
|
|---|
Datos:Q645917
Multimedia:Culture of China