ElConseyu de Seguridá de Naciones Xuníes ye l'organismu de lesNaciones Xuníes encargáu de caltener lapaz yseguridá nel mundu.[1] A diferencia d'otres instituciones de la ONX que namái pueden realizar encamientos a los gobiernos, el Conseyu de Seguridá puede tomar decisiones (conocíes como "resoluciones") y obligar a los miembros a cumpliles, d'alcuerdu a lo establecío polaCarta de les Naciones Xuníes.[1]
Los 10 miembros non permanentes son escoyíos de 5 en 5 cada añu polaAsamblea Xeneral de la ONX y por un periodu de 2 años.[1] La presidencia del Conseyu romper mensualmente de manera alfabética.[3]
Cada miembru del Conseyu tien un votu. Les decisiones polo xeneral riquen del votu afirmativu de, siquier, nueve miembros.
En 1944 convocóse una conferencia de calter práuticu nuna casona particular de Washington llamada Dumbarton Oaks. En dicha conferencia tuvieron China, Gran Bretaña, la Xunión Soviética y los Estaos Xuníos. Los discutinios terminaron el 7 d'ochobre de 1944. Propúnxose una estructura pa una organización mundial, onde s'incluyiría'l Conseyu de Seguridá.[4] En 1945 alcordar en procedimientu de votu naConferencia de Yalta[4] y darréu convocóse laConferencia de San Francisco,[4] onde s'aprobó laCarta de les Naciones Xuníes.[5]
El Conseyu de Seguridá de les Naciones Xuníes realizó la so primer sesión el17 de xineru de1946 en Church House,Londres. Dende esa fecha, el Conseyu axuntóse permanentemente realizando alcuentros en distintes ciudaes, dendeParís hastaAdís Abeba. Sicasí, la mayor parte del tiempu caltúvose na sede de les Naciones Xuníes, primero enLake Success y depués na ciudá deNueva York.
En1963 apruébense los cambeos a los artículos 23 y 27 de la Carta de les Naciones Xuníes, aumentando de seis a diez el númberu de miembros non permanentes y aumentando de siete a nueve'l númberu de votos necesarios p'aprobar una decisión.[6]
En1971, l'Asamblea Xeneral votó a favor d'esaniciar al miembru de la República de China siendo reemplazáu dende aquella oportunidá por un delegáu de laRepública Popular China al ser reconocida esta entidá como'l llexítimu representante de China. Como esta tema basar na representatividá del miembru permanente y non nuna almisión o espulsión d'ésti, foi tratáu a nivel de l'Asamblea Xeneral ensin precisar de l'aprobación del Conseyu (y poro, tar suxeta avetu) o de dalgún cambéu del artículu 23 de la Carta qu'especifica les carauterístiques de los miembros permanentes. Un fechu similar asocedió en1991 cuando laXunión Soviética foi reemplazada polaFederación Rusa.
Miembros del Conseyu de Seguridá a xineru de 2016. Miembrospermanentes comonon permanentes.
Nel so orixe Conseyu de Seguridá tendría once miembros, cinco d'ellos permanentes. El 17 d'avientu de 1963 alcuérdase modificar la Carta de la ONX pa incluyir a más países nel Conseyu y con ello ameyorar la so representatividá y que pudiera cumplir más conducentemente los llabores que tien atribuyíes. va pasar d'once miembros a quince, añadiendo 4 países non permanentes, y les decisiones del Conseyu pasen d'aprobase por siete votos a tener qu'aprobase por nueve. Los estaos habríen de ratificar diches modificaciones antes del 1 de setiembre de 1965.[6]
Pol artículu 27 de la Carta de les Naciones Xuníes, les decisiones del Conseyu de Seguridá sobre asuntos sustantivos riquen el votu afirmativu de nueve miembros. Un votu negativu o "vetu" por un miembru permanente evita l'adopción d'una propuesta, anque recibiera los votos riquíos.[8] L'astención nun se repara como vetu na mayoría de los casos, anque los cinco miembros permanentes tienen d'allegar viviegamente pa modificar la Carta de la ONX o encamentar l'almisión d'un nuevu Estáu miembru.[9]
Los asuntos de procedimientu nun tán suxetos a vetu, de cuenta que'l vetu nun puede ser usáu pa torgar nengún discutiniu d'un asuntu. Lo mesmo asocede con ciertes decisiones que viviegamente concernen a los miembros permanentes.[8] La mayoría de vetos nun s'usen en situaciones crítiques internacionales, sinón más bien pa propósitos como bloquiar un candidatu pa Secretariu Xeneral o pa l'almisión d'un Estáu miembru.[10]
En 2012 realizárense 269 vetos dende la nacencia del Conseyu de Seguridá. Nesti periodu China usó'l vetu 9 vegaes, Francia 18, el Reinu Xuníu 32, los Estaos Xuníos 89 y Rusia 128. Aproximao dos tercios de los votos rusos/soviéticos fueron nos primeres 10 años de la esistencia del Conseyu de Seguridá. Ente 1996 y 2012China vetó 5 resoluciones,Rusia 7 y losEstaos Xuníos 13, ente queFrancia y elReinu Xuníu nun usaron el vetu.[10]
Un tempranu vetu pol comisariu soviéticuAndréi Vishinsky bloquió una resolución sobre la retirada de les fuercies franceses de les entós colonies de Siria y El Líbanu en febreru de 1946; esti vetu estableció'l precedente de que los miembros permanentes podríen usar el vetu n'asuntos fora d'asuntos que darréu concerníen a guerra o paz. La Xunión Soviética foi a vetar asuntos incluyendo l'almisión d'Austria,Camboya,Ceilán,Finlandia,Irlanda,Italia,Xapón,Laos,Libia,Portugal,Vietnam del Sur yTrexordania como estaos miembros de la ONX, retrasándose la so unión mientres dellos años. Gran Bretaña o Francia usaron el vetu pa torgar al Conseyu de Seguridá condergar les sos actuaciones en 1965 nacrisis de Suez.
El primer vetu polos Estaos Xuníos vieno en 1970, bloquiando una aición de l'Asamblea Xeneral enRodesia del Sur. De 1985 a 1990 los Estaos Xuníos vetó 27 resoluciones, ente otros asuntos pa protexer los sos intereses enPanamá yCorea. LaXunión Soviética, los Estaos Xuníos y China vetaron toos a candidatos pa la Secretaría Xeneral, y los Estaos Xuníos usaron el vetu pa bloquiar la reeleición deButros Butros-Ghali en 1996.[11]
Son escoyíos por siquier dos tercios de los votos de l'Asamblea Xeneral pa un periodu de dos años consecutivos. Cada añu, cinco miembros son anovaos. Los cupos pártense d'alcuerdu a criterios rexonales:África escueye tres miembros,Llatinoamérica y elCaribe escueyen dos, al igual queAsia yEuropa Occidental, mientresEuropa Oriental escueye unu. Alternativamente, un miembru tien de ser delmundu árabe, yá seya africanu o asiáticu.[12]
A diferencia de l'Asamblea Xeneral, el Conseyu de Seguridá axunta tol añu. Cada miembru del Conseyu de Seguridá tendrá de tener un representante disponible na sede de la ONX tol tiempu en casu de qu'una xunta d'emerxencia seya necesaria.[13]
Polo xeneral, el Conseyu de Seguridá axuntar nun salón especial nel edificiu de conferencies allugáu nasede de la ONX en Nueva York. El salón foi diseñáu pol arquiteutu noruegu Arnstein Arneberg y foi un regalu de Noruega. El mural pintáu pol artista noruegu Per Krohg amuesa a unfénix alzándose de les cenices, símbolu de la reconstrucción del mundu tres laSegunda Guerra Mundial.[14]
N'ocasiones, el Conseyu de Seguridá tuvo xuntes fora de Nueva York, en ciudaes comoAddis Abeba (Etiopía) en 1972,Ciudá de Panamá (Panamá) en 1973 yXinebra (Suiza) en 1990.[13] En marzu de 2010, el Conseyu de Seguridá foi treslladáu a una instalación temporal nel edificiu de l'Asamblea Xeneral mientres el so sitiu habitual de xunta taba siendo remocicáu. Les renovaciones fueron pagaes porNoruega (el donante orixinal del salón), a un costu de 5 millones de dólares.[15] El salón volvió abrir el 16 d'abril de 2013.[16]
Por cuenta de que les xuntes del Conseyu de Seguridá son cubiertes pola prensa, los procedimientos son abondo teatrales por naturaleza. Los delegaos pronuncien discursos propagandísticos pa xustificar les sos aiciones y atacar a los sos oponentes, actuando pa los presentes y l'audiencia que sigue les intervenciones en televisión ya Internet. Les delegaciones tamién escenifican salíes del salón pa espresar el so desalcuerdu coles aiciones del Conseyu de Seguridá.[17] El verdaderu trabayu del Conseyu de Seguridá facer a puerta zarrada en "consultes informales".[18][19]
En 1978, el gobiernu d'Alemaña Occidental financió la construcción d'un salón de conferencies al llau del salón del Conseyu de Seguridá. Namái los miembros del Conseyu de Seguridá pueden entrar al salón de conferencies pa realizar les consultes. La prensa nun puede entrar y otros países nun son convidaos.[20] Como resultancia, les delegaciones pueden axustar de callao, llegando a alcuerdos ensin que cada pallabra seya trescrita nel rexistru. La privacidá del salón de conferencies tamién fai posible que los delegaos interactúen de forma amistosa.
Pa cuando una resolución llega al salón del Conseyu de Seguridá, ésta yá foi aldericada, aldericada y correxida nes consultes. La xunta abierta del Conseyu de Seguridá convirtióse nuna ratificación pública d'una decisión que yá se fixo en priváu.[19] Un miembru permanente puede aplicar un vetu mientres una consulta declarando la so oposición a una midida. Una y bones un vetu puede torgar qu'una resolución apruébese, l'aniciador usualmente abstiénse d'impulsar la resolución formalmente. Les resoluciones solo vétense si l'aniciador siéntese tan confiáu con una midida que podría faer que'l miembru permanente aplique'l vetu.[21]
Les naciones del G4 (India,Alemaña,Xapón yBrasil) sofítense mutuamente pa consiguir asientos permanentes nel Conseyu de Seguridá.
Les propuestes de reforma del Conseyu empezaron cola conferencia qu'escribió la Carta de la ONX y siguieron hasta'l presente. Como l'historiador británicu Paul Kennedy escribió "tol mundu acepta que la presente estructura ye defectuosa. Pero'l consensu de cómo iguar permanez fora d'algame".[22]
Hubo conversaciones p'amontar el númberu permanente de miembros. Los países que fixeron demandes más fuertes pa los asientos permanentes son Brasil, Alemaña, India y Xapón. Xapón y Alemaña, los principales poderes derrotaos na II Guerra Mundial, son agora los segundos y terceros mayores financiadores de la ONX respeutivamente, ente que Brasil ya India son dos de los mayores contribuidores de tropes pa les misiones de la paz de la ONX. Esta propuesta atopó oposición nun grupu de países llamáu Xuníos por Consensu.
L'anterior secretariu de la ONX,Kofi Annan, pidió a un equipu d'asesores que realizaren encamientos pa reformar la ONX pal añu 2004. Una midida propuesta ye amontar el númberu permanente de miembros de cinco, que, en munchos propuestes, podría incluyir Brasil, Alemaña, India y Xapón (conocíes como les naciones del G4), un asientu pa África (más davezu ente Exiptu, Nixeria o Sudáfrica) y/o un asientu de la Lliga Árabe.[23]
El 21 de setiembre de 2004 les naciones del G4 publicaron una declaración conxunta pa sofitar mutuamente'l sí a la condición de permanente, xunto con dos países africanos. La propuesta tendría que ser aceptada por dos tercios de l'Asamblea Xeneral (128 votos).
Los miembros permanentes, cada unu sosteniendo'l derechu de vetu, anunciaron les sos posiciones sobre la reforma del Conseyu de Seguridá de forma ronciega. Los Estaos Xuníos sofitaron inequívocamente la membresía de Xapón y emprestaron el so sofitu a India y a un pequeñu númberu de miembros non permanentes. El Reinu Xuníu y Francia esencialmente sofiten la posición del G4, cola espansión del númberu de miembros permanente y non permanente y l'accesu d'Alemaña, Brasil, India y Xapón al estatus de miembru permanente, según una medría na presencia de países africanos nel Conseyu.China sofitó'l fortalecimientu de la representación de los países en desenvolvimientu y opúnxose firmemente a la membresía de Xapón.[24]
A la puya d'India por ser miembru permanente del Conseyu de Seguridá amosaron el so sofitu Francia,[25] Rusia,[26] Reinu Xuníu,[27] y Estaos Xuníos.[28] anque los Estaos xuníos primeramente opunxéronse a la candidatura india en materia de proliferación nuclear, al adquirir India armes nucleares y nun roblar el Tratáu de Non Proliferación.[29]
El 15 d'abril de 2011, China oficialmente espresó'l so sofitu pa una medría del rol indiu nes Naciones xuníes, ensin especificar ambiciones de endorsar el Conseyu de Seguridá.[30][31] Sía que non, apocayá China espresó'l so sofitu pa la candidatura d'India como un miembru permanente si India revoca'l so sofitu a la candidatura xaponesa,[32]
Xapón, una de les economíes más grandes y unu de los estaos de mayor importancia a nivel mundial, ye'l segundu mayor contribuyente al presupuestu regular de la ONX, devasando a los miembros permanentes actuales, sacante los Estaos Xuníos. La postulación de Xapón, sicasí, ye refugada per dellos países d'Asia oriental, como la mesmaChina,Corea del Sur yCorea del Norte, quien acusen a Xapón de tratar de despintar les otomíes cometíes poles sos fuercies d'ocupación mientres laSegunda Guerra Mundial. Ciertos sectores xaponeses especulen qu'estos países, especialmente China, tarrecen l'ingresu del so país al Conseyu polos diversos conflictos esistentes ente dambos estaos, especialmente de calter territorial.
Alemaña ye'l tercer contribuyente más grande a los presupuestos regulares de laONX, y como tal, demanda un asientu del conseyu de seguridá al llau deXapón. Francia manifestóse explícitamente a favor d'un asientu permanente na ONX pal so sociu de laXunión Europea: "el compromisu d'Alemaña, la so graduación como gran potencia, la so influencia internacional; por eses razones Francia quixera qu'Alemaña tuviera un asientu permanente nel Conseyu de Seguridá" (Presidente francésJacques Chirac dichu nun discursu enBerlín en 2000). El canciller alemán anterior,Gerhard Schröder tamién identificó aRusia, ente otros países, como unu de los países que sofita les tesis d'Alemaña.Italia yPaíses Baxos al contrariu, suxeren un asientu común de laXunión Europea nel conseyu en cuenta de Alemaña que siente al tercer miembru européu al llau deFrancia y delReinu Xuníu. El Ministru d'Asuntos Esteriores alemán anteriorJoschka Fischer dixo queAlemaña tamién aceptaría un asientu européu común, pero siendo tan improbable queFrancia y elReinu Xuníu arrenunciaren a los sos propios asientos,Alemaña, un país muncho más grande, debería tamién tener un asientu. Asina, la campaña alemana por un asientu permanente viose intensificada en 2004. El canciller anteriorGerhard Schröder foi perfectamente claro n'agostu de 2004: "Alemaña tien derechu a un asientu". La so ufierta ye sofitada porXapón, laIndia, elBrasil,Francia, elReinu Xuníu yRusia, ente otros países. L'actual canciller alemana,Angela Merkel nun fixo nengún comentariu sobre la tema.
Líderes del grupuBRIC. Rusia y China yá son miembros, mientres Brasil ya India son dalgunos de los candidatos más serios pa integralo de forma permanente.
LaIndia, unapotencia atómica, tien la segunda población más grande del mundu y ye la democracia más grande del planeta. Ye tamién la cuarta economía más grande del mundu en términos de paridá de poder adquisitivu y caltién la tercer fuercia armada más grande del mundu. La India ye unu de los contribuidores más grandes de tropes a les misiones de paz de laONX. La so ufierta ye sofitada polos miembros permanentesFrancia,Rusia y elReinu Xuníu. Shashi Tharoor, el Sub-Secretariu Xeneral de la nación pa les comunicaciones y la información pública, nel so llibru "Nehru - la invención de laIndia," escribe que Jawaharlal Nehru "tornó una ufierta d'Estaos Xuníos" a la India "pa tomar un asientu permanente nel conseyu de seguridá deNaciones Xuníes" alredor de1953. Nehru suxirió qu'ufierten l'asientu del Conseyu de Seguridá deNaciones Xuníes aTaiwán porBeixín en llugar d'otru.
El proyeutu foi refugáu sicasí primeramente por China por cuenta de razones xeopolítiques. (China ye un aliáu del rival de laIndia,Paquistán, y ye un país que tamién s'enfrentó nuna curtia guerra colaIndia en 1962), la hestoria recién dio la vuelta col sofitu oficial deChina pa la candidatura de laIndia. El11 d'abril del2005,China anunció que sofitaría la ufierta de laIndia pa un asientu permanente, pero ensin posibilidá a vetu. La enerxía delvetu, sicasí, ye la principal carauterística d'un miembru permanente y nos güeyos de los países G4, ser negada la enerxía del vetu ye xustamente una manera por que los 5 miembros permanentes actuales caltengan la so superioridá. Anque losEstaos Xuníos nun refuguen oficialmente la ufierta de laIndia - por delles razones, dalgunes de les cuales siguen siendo decididamente confuses - realizaron importantes trabayos colaIndia y sofita la so candidatura (magar negándo-y el vetu). Considerando a la so población enorme y la so galopante crecedera económica y políticu, laIndia ye un competidor fuerte pa la consecución d'un asientu permanente. Otru factor de la candidatura de laIndia ye'l fechu de que yera unu de los miembros fundadores del Conseyu de Seguridá y participó en delles de les sos actividaes, incluyendo operaciones de laONX naRepública Democrática d'El Congu,Xipre,Camboya,Yeme,Somalia,Ruanda yNamibia, ente otros. Hasta la fecha, el discursu deKrishna Menon (unviáu de la India al Conseyu de Seguridá) ye'l más llargu apurríu nunca nel conseyu de seguridá deNaciones Xuníes, el23 de xineru de1957 apurrió un discursu ensin precedentes de 8 hores en que defendía la presencia d'India enCaxmir.
El8 de payares de2010, el presidente d'Estaos XuníosBarack Obama amosóse a favor d'incluyir a India como miembru permanente:
L'orde xustu y sostenible internacional qu'Estaos Xuníos busca inclúi una ONX eficiente, eficaz, creíble y llexítima; por eso espero con interés la reforma del Conseyu de Seguridá qu'incluya nos próximos años a India como miembru permanente.[33]
El desenvolvimientu económicu deBrasil nes últimes décades asitiar como'l principal referente d'América Llatina nel contestu internacional. Ye'l país más grande de dicha rexón en términos de población, economía y superficie, y la so cada vez más influyente posición en temes diplomátiques como miembru de losBRICs y como representante de lospaíses en víes de desenvolvimientu facer un candidatu evidente a un nuevu puestu nel Conseyu de Seguridá.
LosEstaos Xuníos unviaron señales de sofitu a Brasil no que fai a les sos aspiraciones a adquirir la calidá de miembru permanente, anque ensin derechu a vetu. Brasil recibió'l sofitu d'otros países tales comoRusia pal llogru d'un asientu permanente.
A nivel rexonal,Méxicu yArxentina s'han manifestaos reticentes a que seya Brasil quien asuma'l puestu nel so desmedro.[34]
Yá que, dende l'esbarrumbamientu delImperiu otomanu, l'Oriente Mediu, predominante islámicu, foi una área persistente de conflictos internacionales y los fogarales periódicos na rexón fueron la tema de munchos discutinios del Conseyu de Seguridá de laONX y los sos resoluciones, la perspeutiva d'introducir a un miembru islámicu permanente nel Conseyu de Seguridá ye una tema altamente sensible, especialmente si a tal miembru tenía de se-y concedíu'l poder del vetu. Sicasí, ciertos sectores ven na India una posible opción satisfactoria, yá que cunta cola segunda mayor población de confesión musulmana, fuertes venceyos con ciertes naciones árabes y, coles mesmes, ye vista como una moderada y aceptable fuercia nel Conseyu de Seguridá.
Fora del mundumusulmán, les comentaristes principalmente de losEstaos Xuníos, amosaron la so esmolición a qu'un miembru islámicu ostente la posibilidá del vetu, yá que podría utilizalo p'acutar la capacidá de lesNaciones Xuníes d'actuar contundentemente nel Oriente Mediu o nes llendes del mundu islámicu (e.g.Caxmir yChechenia), faciendo a laONX impotente neses rexones. La impresión de la falta de democracia nos estaos delOriente Mediu que son predominante musulmanes ye otra razón citada por dellos comentaristes occidentales que s'oponen contra la idea d'incluyir estos países nel club de miembros permanentes con derechu a vetu.
Coles mesmes, los bocetos de reforma auspiciados pol G4 podríen dexar a cerca de 1.200 millones de musulmanes (cifra que nun se llenda solamente alOriente Mediu, y tamién inclúi árees tales como Asia suroriental) ensin nenguna representación permanente nel conseyu de seguridá de la ONX. Este ye un asuntu altamente polémicu dientro delmundu islámicu y afectaría a la credibilidá de laONX n'Oriente Mediu y nel munduislámicu. En xunu de 2005, los Ministros d'Asuntos Esteriores de laOrganización pa la Cooperación Islámica se manisfestaron a favor d'un asientu permanente musulmán nel Conseyu de Seguridá de la ONX. La resistencia recién a los proyeutos de reforma que emanan de los estaos G4 puede atribuyise en parte a esti asuntu altamente sensible. LosEE.XX. y dellos estaos occidentales opunxéronse a cualquier ufierta que dea a nuevos miembros cualquier posibilidá de vetu, y dientro de laXunión Africana,Exiptu lidera la oposición a la propuesta deNixeria d'adoptar una versión de les ufiertes G4 que quita'l derechu de vetu pa los nuevos miembros, y dexa la creación d'un conseyu reformáu que nun tien nengún miembru permanente con una identidá predominante musulmana.
Anguaño, nengún país n'África tien un asientu permanente nel Conseyu de Seguridá y ye ésta la razón más importante pa conceder unu a un país africanu. Hai de fechu delles razones importantes poles qu'África ye meritoria de consiguir un asientu permanente nel Conseyu de Seguridá:
África ye'l segundu continente más pobláu detrás d'Asia (nel cual,China tien yá un asientu yXapón yaIndia soliciten lo propio).
África ye'l continente con mayor númberu d'estaos miembros de les Naciones Xuníes.
África, nel so conxuntu, nun se ve como una amenaza militar.
Tien anguaño'l sofitu de la mayoría deSuramérica (l'alianza del Sur-Sur), y de les naciones del G4. Hai tamién ciertu sofitu dende'lReinu Xuníu yFrancia pa una mayor representación política d'África.
Anque nenguna nación d'África propúnxose formalmente como candidatu a calidá de miembru nel conseyu de seguridá,Sudáfrica yNixeria vense como les opciones más fuertes. Sudáfrica tien la mayor y más desenvuelta economía del continente y Nixeria ye'l país más pobláu y un importante y constante contribuyente con tropes a les operaciones del caltenimientu de la paz en diverses rexones del mundu.
↑«The Security Council»(inglés). Organización de les Naciones Xuníes.Archiváu dende l'orixinal, el 6 de xunu de 2006.Consultáu'l 29 d'avientu de 2016.
↑«An unrecognizable Security Council Chamber»(inglés). Ministeriu de Rellaciones Esteriores de Noruega - Delegación de Noruega ante les Naciones Xuníes.Consultáu'l 29 d'avientu de 2016.
↑«Preguntes frecuentes». Organización de les Naciones Xuníes.Consultáu'l 29 d'avientu de 2016.«Tanto les sesiones públiques como les privaes son sesiones oficiales del Conseyu de Seguridá. Les sesiones privaes nun tán abiertes al públicu y nun se llevanten actes lliterales de les declaraciones formulaes nelles. Nel so llugar, el Conseyu de Seguridá emite un comunicáu de conformidá colo dispuesto nel artículu 55 del so Reglamentu provisional. Les consultes son sesiones oficioses de los miembros del Conseyu de Seguridá y nun se recueyen nel Repertoriu.»
12Reid, Natalie(Xineru de 1999).«Informal Consultations»(inglés). Global Policy Forum.Consultáu'l 29 d'avientu de 2016.
↑«Glosariu del Manual del Conseyu de Seguridá». Organización de les Naciones Xuníes.Consultáu'l 29 d'avientu de 2016.«Les consultes del plenu celebrar en priváu tando presentes los 15 miembros del Conseyu de Seguridá. Celebrar na Sala de Consultes, anunciar nel Diariu, tienen un orde del día alcordáu, disponen de servicios d'interpretación y nelles pueden participar unu o dellos informadores. Los Estaos Miembros que nun pertenecen al Conseyu de Seguridá nun pueden asistir a les consultes. Les consultes oficioses son principalmente consultes del plenu, pero en distintos contestos pueden ser consultes celebraes ente los 15 miembros del Conseyu o solo ente dalgunos d'ellos, ensin que s'anuncien nel Diariu y ensin servicios d'interpretación.»
↑«The Vetu»(inglés). Security Council Report(19 d'ochobre de 2015).Consultáu'l 29 d'avientu de 2016.
.svg)
